Agenda

    • ma 19 februari – Het Koninklijk Concertgebouw, Amsterdam: BRAM KORTEKAAS VANGT DROMEN IN NIEUW WERK STUDENTENORKEST

      ma 19 februari – Het Koninklijk Concertgebouw, Amsterdam: BRAM KORTEKAAS VANGT DROMEN IN NIEUW WERK STUDENTENORKEST

      Het Nederlands Studenten Orkest gaat op tournee met een nieuw werk van Bram Kortekaas: ’The Dreamcatcher‘. De 27-jarige componist wijdde zijn orkestwerk aan de dromenvanger van de Ojibweg – na de Navajo en Cherokee de grootste groep inheemse Amerikanen. De dromenvanger is een magisch voorwerp dat kinderen moet beschermen tegen slechte dromen. De toelichting van het orkest:

      BRAM KORTEKAAS (1989)
      THE DREAMCATCHER (2017-2018)
      De titel van de compositie is ontleend aan de ‘dreamcatcher’, een ‘dromenvanger’ die door de Ojibweg, een volk van inheemse Amerikanen, ter bescherming boven slapende kinderen werd gehangen. De dromenvanger bestaat uit een kleine hoepel waarin een web van draden gespannen is.

      Aan de onderkant is hij vaak versierd met veren en kralen.

      Volgens de Ojibweg vult de lucht zich ’s nachts met goede en slechte dromen. De dromenvanger laat de goede dromen passeren, terwijl de slechte dromen verstrikt raken in het web en ‘s ochtends worden vernietigd door de eerste zonnestralen. De titel is vanzelfsprekend geïnspireerd op het thema NSO Droom! De compositie verklankt niet alleen de werking van de dromenvanger, maar verwijst ook naar de menselijke ontwikkeling tot het eind van de adolescentie: na een jeugd vol indrukken en bescherming, ontluikt het vermogen om zelfstandig dromen na te streven.

      ‘The Dreamcatcher’ begint met een spel van verschillende thema’s en sferen, als dromen die wervelen door de nacht. Na een climax komt de muziek tot rust onder de werking van de dromenvanger, in een wiegeliedachtige sfeer. De compositie eindigt met een energieke finale, waarin het orkest zich als het ware losmaakt van de bescherming van de dromenvanger, om eigenhandig de slechte dromen af te houden en de goede dromen ruim baan te geven.

       

      INTERVIEW MET BRAM KORTEKAAS

      HOE ERVAAR JE DE SAMENWERKING MET HET NSO EN DIRIGENT IVAN MEYLEMANS?
      Het interessante aan het werken met een orkest zoals het NSO is dat er relatief veel tijd is om de compositie in te studeren. De musici hebben over het algemeen niet veel ervaring met het spelen van nieuwe muziek, maar omdat er de tijd wordt genomen om iedere noot te bespreken en uit te pluizen, krijgen de spelers de kans het werk te doorgronden en zich eigen te maken. Het is mooi om van dichtbij mee te maken hoe het orkest langzaam tot een collectieve interpretatie van het werk komt.

      Voor een componist is het een luxe om zo langdurig met een orkest samen te werken en om een compositie zo vaak uit te voeren. Daarnaast is het geweldig om deel uit te maken van de energie, het enthousiasme en het groepsgevoel van het NSO.

      Met Ivan heb ik eerder mogen werken aan het slagwerkconcert ‘Balance of Power’ dat ik schreef voor het Nederlands Studenten Kamerorkest en solist Niek Kleinjan. Dat was voor het orkest geen eenvoudig repetitieproces, niet alleen omdat in het begin de noten voor iedereen nieuw waren, maar ook omdat er eerst zonder solist werd gerepeteerd. Ivan doorzag het stuk uitstekend en wist aan de spelers duidelijk te maken wat hij in de compositie zag. Dat resulteerde in een uitstekende en energieke vertolking.

      Op het repetitieweekend van het NSO in december had ik dezelfde ervaring. Ivan begreep de muzikale bedoelingen van het stuk vanaf de eerste lezing. En ook niet onbelangrijk voor een studentenorkest: zijn repetities zijn niet alleen van een muzikaal hoog niveau, maar ook heel plezierig.

      WAT VIND JE HET MOOISTE MOMENT IN HET COMPOSITIEPROCES?
      Ik heb vaak snel een globaal idee van de structuur van een nieuwe compositie. De uitdaging is om dat idee concreet te maken met muzieknoten. Het moment dat ik ervan overtuigd raak dat ik muzikaal materiaal te pakken heb dat uitdrukking kan geven aan de bedachte structuren en sferen, is het mooiste moment. Vanaf dat moment komt het compositieproces in een versnelling.

      Wanneer: ma 19 februari, 20:00 uur
      Waar: Het Koninklijk Concertgebouw in Amsterdam

      Uitvoerenden:
      Nederlands Studenten Orkest, Ivan Meylemans (dirigent)

      Meer info

    • ma 19 februari – Korzo, Den Haag: STUDENTEN KONINKLIJK CONSERVATORIUM PRESENTEREN NIEUW WERK IN KC-LAB

      ma 19 februari – Korzo, Den Haag: STUDENTEN KONINKLIJK CONSERVATORIUM PRESENTEREN NIEUW WERK IN KC-LAB

      Het podium van Korzo wordt vrijgemaakt voor de talentvolle compositiestudenten die het Koninklijk Conservatorium rijk is. Tijdens KC Lab-avonden vertolken zij hun vers geschreven composities. Ze worden hierin begeleid door belangrijke componisten als Peter Adriaansz, Gilius van Bergeijk, Martijn Padding, Cornelis de Bondt, Diderik Wagenaar, Guus Janssen, Yannis Kyriakides en Calliope Tsoupaki. KC Lab betekent een avond vol muzikale avonturen: van luit tot laptop, van zangeres tot DJ. Al het ongewone en onverwachte is heel normaal.

      Wanneer: ma 19 februari, 19:30 uur
      Waar: Korzo in Den Haag

      Uitvoerenden:
      Studenten van het Koninklijk Conservatorium

      Meer info

       

    • wo 21 februari – Muziekgebouw aan ’t IJ, Amsterdam: CALEFAX COMBINEERT MUSIKALISCHES OPFER MET NIEUW WERK VAN MARTIJN PADDING en ROn FORD

      wo 21 februari – Muziekgebouw aan ’t IJ, Amsterdam: CALEFAX COMBINEERT MUSIKALISCHES OPFER MET NIEUW WERK VAN MARTIJN PADDING en ROn FORD

      Calefax speelt met de hoboïste Marjolein Koning een eigen bewerking van Bachs ‘Musikalisches Opfer’ voor zes blazers. Martijn Padding leverde voor het programma een gloednieuw stuk: ‘They are home again!’ Hij is na Jan-Peter de Graaff de tweede componist in korte tijd die schilderijen van Vincent van Gogh naar muziek vertaalt. Ron Ford gaf de fagottist Alban Wesley het verjaardagscadeau ‘For Alban’ van Ron Ford wordt uitgevoerd. Het is een verjaardagscadeau voor fagottist Alban Wesley.

      Martijn Padding: They are home again!
      In september 2017 veerde de internationale kunstwereld op omdat twee schilderijen van Vincent van Gogh die in 2002 op knullige wijze uit het Amsterdamse Van Gogh Museum waren ontvreemd, teruggevonden waren in een kelder van maffiosi te Napels. “Ze zijn terecht!” riep de directeur van het museum. De foto’s van de teruggevonden schilderijen in het zompige Napolitaanse keldertje en de portretten van de uitgerangeerde maffiosi daarbij maken de hele affaire tot een tot de verbeelding sprekende operette. Martijn Paddings ‘They are home again!’ is een hommage aan deze uitgesproken Nederlandse schilderijen. Het werk bestaat uit twee delen. In beide delen worden specifieke aspecten van het betreffende schilderij muzikaal vertaald. In het eerste deel gaat dat vooral over de beweging van het schilderij en het tweede deel meer over de interpretatie van het onderwerp.

      Zeegezicht bij Scheveningen: Van Gogh schilderde dit werk in 1882 toen hij in Den Haag woonde. Aan zijn broer Theo meldde hij dat hij naar het strand was gegaan om daar ‘een nijdig stormpje vast te leggen’. Hij klaagde over de hevige wind en het zand dat in de verf en op het doek vastplakte. In de muziek is vooral de rusteloze beweging van de rollende golven uitgecomponeerd. Kleinere en grotere golven zijn vertaald naar krimpende en uitdijende razendsnelle patronen, soms gezamenlijk, soms door elkaar heen. Van Gogh’s irritatie over de zandkorrels die aan de verf bleven vastplakken klinkt in de muziek door in moeilijk speelbare trillers die de muziek soms helemaal lijken over te nemen.

      Het uitgaan van de hervormde kerk te Nuenen: In 1884-95 werkte Van Gogh aan dit portret van de hervormde kerk en de gemeente die de kerk met gebogen hoofd verlaat. Er werd in die tijd veel gezongen en lang gepredikt tijdens de eredienst, ook waarschijnlijk door de vader van Van Gogh, die toen predikant was. Hoewel de experts ons duidelijk maken dat dit werk niet tot de meesterwerken behoort is er toch iets heel bijzonders aan de hand. Want Van Gogh, die niet bepaald te boek staat als een vrolijke schilder of een kunstenaar die humor een prominente plaats geeft in zijn werk, laat zich hier van een andere kant zien. Op de voorgrond staan twee figuren met hun rug naar de sombere kerkgangers. Zij bewegen beiden synchroon hun rechterbeen voor hun linker alsof ze een boertige Cancan aan het dansen zijn. Wellicht bedoelt Van Gogh iets geheel anders, maar hij laat wel die mogelijkheid tot interpretatie open en daar begint de muziek. Want het contrast tussen de vermoeide kerkgangers en de twee vrolijke dansende heertjes is het uitgangspunt van dit deel. De hervormde processie komt tot klinken in trage en plechtige koraalmuziek. Die ietwat sombere muziek wordt af en toe doorsneden door de overdreven vrolijkheid van juist heel snelle en zachte dansmuziek. De musici bespelen hier niet alleen hun blaasinstrument maar zingen en kreunen mee om daarmee de associaties naar de sobere gemeentezang te maken. De armetierigheid van de processie wordt verder onderstreept door het slagwerk dat de vijf musici eveneens bespelen. Een harkerige nikkelen Nelis loopt als het ware in de processie langzaam voorbij en het beeld uit.

      Ron Ford over zijn verjaarscadeau voor Alban Wesly: “Het werk is een kruising tussen een promenade en een aria, waarbij het lyrische karakter van het weinig gebruikte hoge register van de fagot, en Albans zangerige spel ruim aan bod komen, met een knipoog naar Stravinsky’s ‘Sacre’.”

      Wanneer: wo 21 februari, 20:15 uur
      Waar: Muziekgebouw aan ’t IJ in Amsterdam

      Uitvoerenden:
      Calefax, Marjolein Koning (hobo)

      Meer info

    • wo 21 februari – Theater de Koornbeurs, Franeker: MAURICE HORSTHUIS GEBRUIKT VIVALDI’S ‘4 JAARGETIJDEN’ IN ABSURDISTISCH MUZIEKTHEATER OVER KLIMAATVERANDERING

      wo 21 februari – Theater de Koornbeurs, Franeker: MAURICE HORSTHUIS GEBRUIKT VIVALDI’S ‘4 JAARGETIJDEN’ IN ABSURDISTISCH MUZIEKTHEATER OVER KLIMAATVERANDERING

      Altvioliste Esther Apituley en regisseur/schrijver Ko van den Bosch slaan de handen ineen voor de muziektheatervoorstelling Vivaldi Code Rood, geïnspireerd op verschillende werken van Vivaldi. Ten tijde van diens ‘De Vier Jaargetijden’ klopten de seizoenen nog, maar nu zijn ze niet meer wat ze geweest zijn. Tijdens dit theaterconcert wordt er gespeeld met het klimaat, de verandering van hoge en lage druk, van regen en zonneschijn.

      ‘Vivaldi Code Rood’ is geschreven voor twee actrices en zeven musici. De actrices spelen twee weervrouwen, die gevangen zitten in het format van ‘de weervrouw’, met het bekende bruggetje tussen nieuws en weer zoals we dat dagelijks horen op het journaal. In een absurd-humoristische tekst van Van den Bosch wil de ene weervrouw het hebben over grote geo-politieke dingen, terwijl de andere liever reageert op wat haar vandaag nu weer is overkomen. Ondertussen zoekt Apituley de extremen in de muziek van Vivaldi op, waarbij het hoog en het laag ruim vertegenwoordigd zijn.

      Wanneer: wo 21 februari, 20:30 uur
      Waar: Theater de Koornbeurs in Franeker

      Uitvoerenden:
      Esther Apituley (altviool), Annelinde Bruijs, Charlie Chan Dagelet, diverse koren en strijkorkesten

      Meer info

    • do 22 februari – De Nieuwe Vorst, Tilburg: CHOREOGRAFE JELENA KOSTIC TOONT KRACHT EN KWETSBAARHEID VAN VROUWEN OP MUZIEK VAN DYANE DONCK

      do 22 februari – De Nieuwe Vorst, Tilburg: CHOREOGRAFE JELENA KOSTIC TOONT KRACHT EN KWETSBAARHEID VAN VROUWEN OP MUZIEK VAN DYANE DONCK

      Dyane Donck schreef de muziek voor de dansvoorstelling (UN)BOUND, waarin de Servisch-Nederlandse choreografe Jelena Kostic de kracht en kwetsbaarheid van vrouwen wil tonen.

      “Drie dansers in verbondenheid en afkeer, hun liefde blijkt net zo sterk als hun weerstand. De dansers schieten van angst naar nieuwsgierigheid, van zelfstandig naar afhankelijk. Tegenstrijdige emoties en onnavolgbare opeenvolgende handelingen: middenin deze wervelstorm van wrijving betreden drie oudere koppels het podium. Zij geven met hun persoonlijke verhalen vol levens- en liefdeservaring de dansers en het publiek een confronterende blik op verleden en toekomst.’

      Wanneer: do 22 februari, 20:30 uur
      Waar: De Nieuwe Vorst in Tilburg

      Meer info

    • do 22 februari – Muziekgebouw aan ’t IJ, Amsterdam: PETE HARDEN EN RAPHAEL VANOLI BEWERKEN ZAPPA

      do 22 februari – Muziekgebouw aan ’t IJ, Amsterdam: PETE HARDEN EN RAPHAEL VANOLI BEWERKEN ZAPPA

      De Amerikaan Frank Zappa behoorde tot een van de meest invloedrijke en controversiële popmusici uit de 20e eeuw. Wars van conventies en met een gezonde allergie voor hokjesgeest, doorbrak hij de barrières tussen experimentele rock en hedendaagse muziek. Gefascineerd door componisten als Varèse, Stravinsky en Webern ontwikkelde hij een volstrekt uniek avant-gardegeluid, wat deze avond perfect is te horen.

      Zappa groeide uit tot een icoon uit de Amerikaanse muziekgeschiedenis. De kleurrijke Belgische componist Luc Brewaeys hield net als Zappa ook van experimenteren en ongebruikelijke instrumenten. Het is dan ook geen toeval dat hij een aantal Zappa-werken arrangeerde. Raphael Vanoli en Pete Harden, gitaristen van respectievelijk Knalpot en Ensemble Klang, zijn vertegenwoordigers van een nieuwe generatie eclectische componisten/muzikanten. Speciaal voor Asko|Schönberg zullen zij een aantal stukken van Zappa bewerken.

      Wanneer: do 22 februari, 20:15 uur
      Waar: Muziekgebouw aan ’t IJ in Amsterdam

      Uitvoerenden:
      Asko|Schönberg, Etienne Siebens (dirigent), Raphael Vanoli (elektrische gitaar), David Kweksilber (klarinet)

      Meer info

    • vr 23 februari – Pieterskerk, Utrecht: victory boogie woogie van piet mondriaan belicht door joost kleppe, aspasia nasopoulou en lucas wiegerink

      vr 23 februari – Pieterskerk, Utrecht: victory boogie woogie van piet mondriaan belicht door joost kleppe, aspasia nasopoulou en lucas wiegerink

      Vanuit de beperkingen van strikte regels kunnen de mooiste dingen ontstaan. Zo componeerde Hildegard von Bingen binnen dikke kloostermuren de prachtigste melodieën. De hits van de Beatles weken niet af van het gangbare vormschema van de popmuziek. En Bach zocht bij het componeren van zijn geniale muziek de grenzen op van wat in zijn tijd geaccepteerd was.

      Joost Kleppe, Aspasia Nasopoulou en Lucas Wiegerink lieten zich inspireren door het lijnenspel en de dynamiek van Piet Mondriaan. In een muzikaal drieluik, vertolkt door a capella vrouwenkwintet Wishful Singing, belichten zij het schilderij Victory Boogie Woogie elk vanuit hun eigen perspectief.

      Wiegerink: ” In het boek The making of Victory Boogie Woogie zag ik de allereerste schets van het schilderij: een ijzersterkte compositie van slechts 15 lijnen. Mondriaan heeft er vervolgens tal van vlakken overheen geschilderd en er stukjes tape op geplaatst. Het doek werd een eindeloze zoektocht naar de perfecte compositie, naar het perfecte evenwicht. Deze zoektocht en veelgelaagdheid van het schilderij is de inspiratie voor mijn stuk geworden.”

      Wanneer: vr 23 februari, 20:15 uur
      Waar: Pieterskerk in Utrecht

      Uitvoerenden:
      Wishful Singing

      Meer info

    • vr 23 februari – De Nieuwe Vorst, Tilburg: CHOREOGRAFE JELENA KOSTIC TOONT KRACHT EN KWETSBAARHEID VAN VROUWEN OP MUZIEK VAN DYANE DONCK

      vr 23 februari – De Nieuwe Vorst, Tilburg: CHOREOGRAFE JELENA KOSTIC TOONT KRACHT EN KWETSBAARHEID VAN VROUWEN OP MUZIEK VAN DYANE DONCK

      Dyane Donck schreef de muziek voor de dansvoorstelling (UN)BOUND, waarin de Servisch-Nederlandse choreografe Jelena Kostic de kracht en kwetsbaarheid van vrouwen wil tonen.

      “Drie dansers in verbondenheid en afkeer, hun liefde blijkt net zo sterk als hun weerstand. De dansers schieten van angst naar nieuwsgierigheid, van zelfstandig naar afhankelijk. Tegenstrijdige emoties en onnavolgbare opeenvolgende handelingen: middenin deze wervelstorm van wrijving betreden drie oudere koppels het podium. Zij geven met hun persoonlijke verhalen vol levens- en liefdeservaring de dansers en het publiek een confronterende blik op verleden en toekomst.’

      Wanneer: vr 23 februari, 20:30 uur
      Waar: De Nieuwe Vorst in Tilburg

      Uitvoerenden:
      Meer info

    • vr 23 februari – Toneelschuur, Haarlem: MAURICE HORSTHUIS GEBRUIKT VIVALDI’S ‘4 JAARGETIJDEN’ IN ABSURDISTISCH MUZIEKTHEATER OVER KLIMAATVERANDERING

      vr 23 februari – Toneelschuur, Haarlem: MAURICE HORSTHUIS GEBRUIKT VIVALDI’S ‘4 JAARGETIJDEN’ IN ABSURDISTISCH MUZIEKTHEATER OVER KLIMAATVERANDERING

      Altvioliste Esther Apituley en regisseur/schrijver Ko van den Bosch slaan de handen ineen voor de muziektheatervoorstelling Vivaldi Code Rood, geïnspireerd op verschillende werken van Vivaldi. Ten tijde van diens ‘De Vier Jaargetijden’ klopten de seizoenen nog, maar nu zijn ze niet meer wat ze geweest zijn. Tijdens dit theaterconcert wordt er gespeeld met het klimaat, de verandering van hoge en lage druk, van regen en zonneschijn.

      ‘Vivaldi Code Rood’ is geschreven voor twee actrices en zeven musici. De actrices spelen twee weervrouwen, die gevangen zitten in het format van ‘de weervrouw’, met het bekende bruggetje tussen nieuws en weer zoals we dat dagelijks horen op het journaal. In een absurd-humoristische tekst van Van den Bosch wil de ene weervrouw het hebben over grote geo-politieke dingen, terwijl de andere liever reageert op wat haar vandaag nu weer is overkomen. Ondertussen zoekt Apituley de extremen in de muziek van Vivaldi op, waarbij het hoog en het laag ruim vertegenwoordigd zijn.

      Wanneer: vr 23 februari, 20:30 uur
      Waar: Toneelschuur in Haarlem

      Uitvoerenden:
      Esther Apituley (altviool), Annelinde Bruijs, Charlie Chan Dagelet, diverse koren en strijkorkesten

      Meer info

    • za 24 februari – Toneelschuur, Haarlem: MAURICE HORSTHUIS GEBRUIKT VIVALDI’S ‘4 JAARGETIJDEN’ IN ABSURDISTISCH MUZIEKTHEATER OVER KLIMAATVERANDERING

      za 24 februari – Toneelschuur, Haarlem: MAURICE HORSTHUIS GEBRUIKT VIVALDI’S ‘4 JAARGETIJDEN’ IN ABSURDISTISCH MUZIEKTHEATER OVER KLIMAATVERANDERING

      Altvioliste Esther Apituley en regisseur/schrijver Ko van den Bosch slaan de handen ineen voor de muziektheatervoorstelling Vivaldi Code Rood, geïnspireerd op verschillende werken van Vivaldi. Ten tijde van diens ‘De Vier Jaargetijden’ klopten de seizoenen nog, maar nu zijn ze niet meer wat ze geweest zijn. Tijdens dit theaterconcert wordt er gespeeld met het klimaat, de verandering van hoge en lage druk, van regen en zonneschijn.

      ‘Vivaldi Code Rood’ is geschreven voor twee actrices en zeven musici. De actrices spelen twee weervrouwen, die gevangen zitten in het format van ‘de weervrouw’, met het bekende bruggetje tussen nieuws en weer zoals we dat dagelijks horen op het journaal. In een absurd-humoristische tekst van Van den Bosch wil de ene weervrouw het hebben over grote geo-politieke dingen, terwijl de andere liever reageert op wat haar vandaag nu weer is overkomen. Ondertussen zoekt Apituley de extremen in de muziek van Vivaldi op, waarbij het hoog en het laag ruim vertegenwoordigd zijn.

      Wanneer: za 24 februari, 20:30 uur
      Waar: Toneelschuur in Haarlem

      Uitvoerenden:
      Esther Apituley (altviool), Annelinde Bruijs, Charlie Chan Dagelet, diverse koren en strijkorkesten

      Meer info

    • zo 25 februari – Hippolytuskerk, Hippolytushoef: Geert Schoonbeek de vlaming verklankt sirene op twee manieren

      zo 25 februari – Hippolytuskerk, Hippolytushoef: Geert Schoonbeek de vlaming verklankt sirene op twee manieren

      Molpe-syrène variaties is een herkenningsmelodie met variaties, opgedragen aan het Ebonit saxofoonkwartet. Het gaat in dit werk om verleiding middels muziek door de Sirenen, Griekse halfgodinnen. Daarnaast is ook de sirene als waarschuwingsapparaat te horen, gespeeld door de vier saxofoons.

      Wanneer: zo 25 februari, 15:30 uur
      Waar: Hippolytuskerk in Hippolytushoef

      Uitvoerenden:
      Ebonit Saxofoonkwartet

      Meer info 

    • zo 25 februari – De Doelen, Rotterdam: ROTTERDAMS PHILHARMONISCH NEEMT  FEESTOUVERTURE FLORIAN MAGNUS MAIER MEE NAAR AMSTERDAM

      zo 25 februari – De Doelen, Rotterdam: ROTTERDAMS PHILHARMONISCH NEEMT  FEESTOUVERTURE FLORIAN MAGNUS MAIER MEE NAAR AMSTERDAM

      In 2018 viert het Rotterdams Philharmonisch Orkest zijn 100-jarige bestaan. Voor het jubileumjaar schreef Florian Magnus Maier de feestouverture ‘Rotterdam’, een stilistisch afwisselend stuk als hommage aan alle nationaliteiten en culturen in de Maasstad. De ouverture ging op 5 januari in première en staat ook op de lessenaars van het Concertgebouw voor het zondagochtendconcert.

      Wanneer: zo 25 februari, 11:00 uur
      Waar: De Doelen in Rotterdam

      Uitvoerenden:
      Rotterdams Philharmonisch Orkest, Mark Elder (dirigent)

      Meer info

    • zo 25 februari – Stadhuishal, Apeldoorn: ORKEST DE EREPRIJS OPENT YOUNG COMPOSER’S MEETING MET WERK VAN GRAHL, BRACCI EN DE KINDELER

      zo 25 februari – Stadhuishal, Apeldoorn: ORKEST DE EREPRIJS OPENT YOUNG COMPOSER’S MEETING MET WERK VAN GRAHL, BRACCI EN DE KINDELER

      Voor de 24ste keer organiseert orkest de ereprijs de Young Composers Meeting, waarbij 16 jonge, talentvolle componisten van over de hele wereld de kans krijgen hun vakkennis en netwerk te ontwikkelen.

      RKST21 (orkest de ereprijs en Het Gelders Orkest) opent YCM 2018 met muziek van morgen. Zij spelen werken van upcoming componisten en veteranen van de hedendaagse muziek: uitdagend, onverwacht, maar bovenal ook zeer herkenbaar.

      Klassieke muziek maar dan anders: we horen elementen uit de pop, folk en jazz. RKST21 brengt een ode aan de big bands van de jaren ’50 met Monument for Graettinger van de Nederlandse grootheid en muzikale voorloper Louis Andriessen. We horen Ted Hearne’s Is It Dirty, een liefdesbrief aan het rauwe New York waarin klassiek wordt gemengd met jazz en pop. Dolf de Kinkelder en Trevor Grahl componeerden speciaal voor RKST21 nieuwe stukken. Daarnaast is er ook het gloednieuwe Tasselmaker van Ali Can Pusculku, de winnaar van YCM 2017.

      Wanneer: zo 25 februari, 16:00 uur
      Waar: Stadhuishal in Apeldoorn (gratis toegang)

      Uitvoerenden:
      De Ereprijs, Clark Rundell (dirigent), Caroline Cartens (sopraan), Ted Hearne (zang), Vera Westera (zang)

      Meer info

    • zo 25 februari – De Pont, Tilburg: Merijn Bisschops verklankt landschap ijsland

      zo 25 februari – De Pont, Tilburg: Merijn Bisschops verklankt landschap ijsland

      Audiovisueel kunstenaar en componist Merijn Bisschops verbindt de meest uiteenlopende kunstvormen in zijn werk. Hij ging naar IJsland om de natuurlijke vormen, kleuren en texturen in het landschap te fotograferen en inspiratie op te doen voor de muziek. In zijn nieuwe compositie Textures verklankt hij deze IJslandse reiservaringen. In elkaar grijpende klanktexturen en lagen van minimalistische ritmiek vertolken de oerkrachten die het landschap hebben gevormd. Het Prisma Trio (drie strijkers) musiceert.

      Wanneer: zo 25 februari, 15:30 en 17:00 uur
      Waar: De Pont in Tilburg (i.s.m. November Music Festival)

      Meer info

    • zo 25 februari – De Doelen, Rotterdam: RALPH VAN RAAT EN MAARTEN VAN VEEN SPELEN ‘TOGETHER’ VAN THEO LOEVENDIE

      zo 25 februari – De Doelen, Rotterdam: RALPH VAN RAAT EN MAARTEN VAN VEEN SPELEN ‘TOGETHER’ VAN THEO LOEVENDIE

      Wat gebeurt er als Ralph van Raat en Maarten van Veen – twee meesters op het gebied van de moderne pianomuziek – hun krachten bundelen? Juist, pianistisch vuurwerk krijg je dan!

      In Theo Loevendies ‘Together’ zijn de twee pianopartijen zo hecht met elkaar verweven, dat ze samen als één superpiano klinken. Loevendie schreef het stuk in 2013 voor de pianobroers Arthur en Lucas Jussen. De Finse componist Magnus Lindberg schreef diverse werken voor piano, zijn eigen instrument. Volgens hemzelf moet Play I worden gezien als een toneelstuk, met diverse rollen en ontwikkelingen dus. Julius Eastman, een Afro-Amerikaanse componist en multi-performer, creëerde minimalistische muziek met elementen uit de popmuziek. Hij gaf zijn werken soms provocerende titels, zoals Gay Guerrilla.

      Wanneer: zo 25 februari, 20:15 uur
      Waar: De Doelen in Rotterdam

      Uitvoerenden:
      Ralph van Raat en Maarten van Veen (piano)

      Meer info

    • zo 25 februari – Muziekgebouw aan ’t IJ, Amsterdam: ANNE VEINBERG EN ERE LIEVONEN SPELEN NIEUW MICROTONAAL WERK VAN SANDER GERMANUS

      zo 25 februari – Muziekgebouw aan ’t IJ, Amsterdam: ANNE VEINBERG EN ERE LIEVONEN SPELEN NIEUW MICROTONAAL WERK VAN SANDER GERMANUS

      De bekende Nederlandse harpiste Ernestine Stoop is in dit concert te gast met haar zeldzame Carrillo-harp. Zij liet deze 96-toonsharp, die feitelijk meer op een citer lijkt, speciaal bouwen. Pianiste Anne Veinberg bespeelt de Carrillo-piano, eveneens 96-toons. Vaste bespeler van het 31-toons Fokker-orgel is Ere Lievonen. Beide microtonale systemen klinken in een spectaculaire impro-battle, uitgevoerd door alle musici op deze bijzondere microtonale instrumenten. Sander Germanus schreef een nieuw werk voor Carrillo-piano en Fokker-orgel.

      Julián Carrillo (1875-1965) en Adriaan Fokker (1887-1972) hebben beiden hun leven gewijd aan microtonen, maar kwamen ieder uit op een compleet ander toonsysteem. De Mexicaan Carrillo verdeelde het octaaf in 96 minieme stapjes, het Sonido-trece-systeem (de dertiende toon) genaamd. Voor al zijn inspanningen op dit gebied kreeg hij een nominatie voor de Nobelprijs voor de Natuurkunde in 1950. Fokker daarentegen verdeelde het octaaf in 31 kleine stapjes per octaaf, gebaseerd op de middentoonstemming en de ideeën van Christiaan Huygens. Deze twee systemen zijn op papier onverenigbaar. Maar toch blijken de instrumenten – die speciaal voor deze twee verschillende stemmingen zijn gebouwd – in de praktijk wonderwel goed samen te kunnen klinken.

      Wanneer: zo 25 februari, 11:00 uur
      Waar: Muziekgebouw aan ’t IJ in Amsterdam

      Uitvoerenden:
      Anne Veinberg (Carrillo-piano), Ere Lievonen (Fokker-orgel), Ernestine Stoop (Carrillo-harp)

      Meer info

    • wo 28 februari – Goudse Schouwburg, Gouda: MAURICE HORSTHUIS GEBRUIKT VIVALDI’S ‘4 JAARGETIJDEN’ IN ABSURDISTISCH MUZIEKTHEATER OVER KLIMAATVERANDERING

      wo 28 februari – Goudse Schouwburg, Gouda: MAURICE HORSTHUIS GEBRUIKT VIVALDI’S ‘4 JAARGETIJDEN’ IN ABSURDISTISCH MUZIEKTHEATER OVER KLIMAATVERANDERING

      Altvioliste Esther Apituley en regisseur/schrijver Ko van den Bosch slaan de handen ineen voor de muziektheatervoorstelling Vivaldi Code Rood, geïnspireerd op verschillende werken van Vivaldi. Ten tijde van diens ‘De Vier Jaargetijden’ klopten de seizoenen nog, maar nu zijn ze niet meer wat ze geweest zijn. Tijdens dit theaterconcert wordt er gespeeld met het klimaat, de verandering van hoge en lage druk, van regen en zonneschijn.

      ‘Vivaldi Code Rood’ is geschreven voor twee actrices en zeven musici. De actrices spelen twee weervrouwen, die gevangen zitten in het format van ‘de weervrouw’, met het bekende bruggetje tussen nieuws en weer zoals we dat dagelijks horen op het journaal. In een absurd-humoristische tekst van Van den Bosch wil de ene weervrouw het hebben over grote geo-politieke dingen, terwijl de andere liever reageert op wat haar vandaag nu weer is overkomen. Ondertussen zoekt Apituley de extremen in de muziek van Vivaldi op, waarbij het hoog en het laag ruim vertegenwoordigd zijn.

      Wanneer: wo 28 februari, 20:30 uur
      Waar: Goudse Schouwburg in Gouda

      Uitvoerenden:
      Esther Apituley (altviool), Annelinde Bruijs, Charlie Chan Dagelet, diverse koren en strijkorkesten

      Meer info

    • wo 28 februari – De Doelen, Rotterdam: Doelen Ensemble speelt ‘De Tijd’ van Louis Andriessen

      wo 28 februari – De Doelen, Rotterdam: Doelen Ensemble speelt ‘De Tijd’ van Louis Andriessen

      Het DoelenEnsemble zet een ambitieuze internationale samenwerking op touw: samen met conservatoriumstudenten uit Boedapest en Rotterdam brengt het Louis Andriessens De Tijd en een nieuw werk van Máté Bella.

      Centraal in Louis Andriessens De Tijd – een meesterstuk voor vrouwenkoor en groot ensemble uit de 20ste eeuw – staat Augustinus’ fundamentele vraag ‘Wat is tijd?’. Het werk manipuleert onze perceptie van muzikale tijd: Louis Andriessen vertaalde Augustinus’ bespiegelingen over tijd en eeuwigheid naar een werk waarin de tijd stil lijkt te staan. Verder: de wereldpremière van een nieuw werk van de veelgeprezen jonge Hongaarse componist Máté Bella.

      Wanneer: wo 28 februari, 20:15 uur
      Waar: De Doelen in Rotterdam

      Uitvoerenden:
      Doelen Ensemble met conservatoriumstudenten uit Rotterdam en Budapest o.l.v. Arie van Beek

      Meer info

    • do 1 februari – Muziekgebouw aan ’t IJ, Amsterdam: RUYSDAEL KWARTET SPEELT LOUIS ANDRIESSEN

      do 1 februari – Muziekgebouw aan ’t IJ, Amsterdam: RUYSDAEL KWARTET SPEELT LOUIS ANDRIESSEN

      Het Ruysdael Kwartet gaat op tournee door Nederland en combineert muziek van Louis Andriessen met delen uit Bachs ‘Kunst der Fuge’ en stukken van Berio en Cage. De vier strijkers spelen Andriessens ‘Facing Death’, een compositie uit 1990 die is geïnspireerd door de bebop van Charlie Parker, en ‘Miserere’, een strijkkwartet uit 2007 dat is gebaseerd op de roman ‘Melodien’ van Helmut Krausser over de alchemist Castiglio die er niet in slaagt om goud te maken maar wel 26 melodieën vindt die op mensen een magische uitwerking hebben.

      Wanneer: do 1 februari, 14:15 uur
      Waar: Muziekgebouw aan ’t IJ in Amsterdam

      Uitvoerenden:
      Ruysdael Kwartet

      Meer info

    • do 1 februari – Het Zonnehuis, Amsterdam: orkest de ereprijs presenteert nieuwe opera kaveh vares

      do 1 februari – Het Zonnehuis, Amsterdam: orkest de ereprijs presenteert nieuwe opera kaveh vares

      Hoe voelt het om je Heimat te verliezen en te moeten bouwen aan een nieuw leven? Hoe maak je een thuis van een vreemd land met andere tradities, gewoontes en gebruiken? Kaveh Vares componeerde muziek voor de nieuwe muziektheatervoorstelling Ontheemd!, over het moeten aarden in een vreemd land. De actuele opera voert de toeschouwer mee in het leven van een gevlucht echtpaar en maakt op indringende wijze hun vervreemding van elkaar, hun geboorteland en hun nieuwe thuisland zichtbaar.

      Wanneer: do 1 februari, 20:00 uur
      Waar: Het Zonnehuis in Amsterdam

      Uitvoerenden:
      orkest de ereprijs

      Hij: Arash Roozbehi
      Zij: Merlijn Runia
      Libretto: Marjolein Bierens
      Compositie: Kaveh Vares
      Muzikale leiding: Wim Boerman
      Regie & decor: Annechien Koerselman
      Licht & decor: Nico Kraeima
      Kostuums: Dymph Boss
      Videobeeld: UrbietOrbi (Maaike Engels & Thomas Bouvy)

      Meer info

    • vr 2 februari – Het Zonnehuis, Amsterdam: orkest de ereprijs presenteert nieuwe opera kaveh vares

      vr 2 februari – Het Zonnehuis, Amsterdam: orkest de ereprijs presenteert nieuwe opera kaveh vares

      Hoe voelt het om je Heimat te verliezen en te moeten bouwen aan een nieuw leven? Hoe maak je een thuis van een vreemd land met andere tradities, gewoontes en gebruiken? Kaveh Vares componeerde muziek voor de nieuwe muziektheatervoorstelling Ontheemd!, over het moeten aarden in een vreemd land. De actuele opera voert de toeschouwer mee in het leven van een gevlucht echtpaar en maakt op indringende wijze hun vervreemding van elkaar, hun geboorteland en hun nieuwe thuisland zichtbaar.

      Wanneer: vr 2 februari, 20:00 uur
      Waar: Het Zonnehuis in Amsterdam

      Uitvoerenden:
      orkest de ereprijs

      Hij: Arash Roozbehi
      Zij: Merlijn Runia
      Libretto: Marjolein Bierens
      Compositie: Kaveh Vares
      Muzikale leiding: Wim Boerman
      Regie & decor: Annechien Koerselman
      Licht & decor: Nico Kraeima
      Kostuums: Dymph Boss
      Videobeeld: UrbietOrbi (Maaike Engels & Thomas Bouvy)

      Meer info

    • vr 2 februari – Concertgebouw, Amsterdam: ANTHONY FIUMARA TELT InUïT-WOORDEN VOOR ‘SNEEUW’ iN POOL-PROGRAMMA RALPH VAN RAAT

      vr 2 februari – Concertgebouw, Amsterdam: ANTHONY FIUMARA TELT InUïT-WOORDEN VOOR ‘SNEEUW’ iN POOL-PROGRAMMA RALPH VAN RAAT

      Ralph van Raat, pionier en voorvechter van nieuwe en actuele muziek, maakt ook programma’s met inspirerende Nederlanders. Dit seizoen betreedt hij het podium met de Utrechtse onderzoeker en NOS-weerman Peter Kuipers Munneke. Alfa en bèta ontmoeten elkaar: Peter Kuipers Munneke vertelt over zijn reizen naar de zuidpool, Groenland en Spitsbergen, waar hij in maandenlange afzondering smeltende gletsjers onderzocht en die prachtig op beeld vastlegde. Ralph van Raat omlijst dit ijzige programma met muziek vol sneeuw (Debussy), bevroren rivieren (Murail) en noorderlicht (Tanaka). De Alaskaanse componist John Luther Adams verklankt bitterkoude bergtoppen. Anthony Fiumara vermengt muziek met veldopnamen uit de poolregio in Counting Eskimo Words for Snow. Raat & Kuipers Munneke tekenen voor de ‘coolste’ avond van dit seizoen.

      Wanneer: vr 2 februari, 20:15 uur
      Waar: Concertgebouw in Amsterdam

      Uitvoerenden:
      Ralph van Raat

      Meer info

    • vr 2 februari – Muziekgebouw aan ’t IJ, Amsterdam: Compositiestudenten schrijven voor jonge strijkkwartetten en doelen kwartet

      vr 2 februari – Muziekgebouw aan ’t IJ, Amsterdam: Compositiestudenten schrijven voor jonge strijkkwartetten en doelen kwartet

      Hoe is het voor jonge musici om muziek te spelen waarvan de inkt nog nat is? En hoe is het voor een componist geconfronteerd te worden met een eerste interpretatie? Een van Nederlands meest vooraanstaande kwartetten, het DoelenKwartet, is gespecialiseerd in hedendaagse muziek. Het werkte al met veel componisten en helpt nu jonge artiesten elkaar te vinden.

      Aan deze workshop is een grootschalig project voorafgegaan in samenwerking met de Strijkkwartet Biënnale en de conservatoria van Amsterdam, Rotterdam en Den Haag. Het DoelenKwartet heeft de studenten intensief begeleid en hun passie voor het hedendaagse repertoire – én kennis – met verve overgebracht op jonge strijkkwartetten en compositiestudenten. De resultaten van de workshop worden gepresenteerd. Tijdens het concert gaat het nieuwe Octet van Bart Visman in première.

      Wanneer: vr 2 februari, 14:15 uur
      Waar: Muziek aan ’t IJ in Amsterdam

      Uitvoerenden:
      Doelen Kwartet

      Meer info

    • vr 3 februari – Lebuinuskerk, Deventer: JAN VAN DE PUTTE EN KLAAS DE VRIES VERKENNEN STILTE IN NIEUW WERK VOOR STOLZ QUARTET

      vr 3 februari – Lebuinuskerk, Deventer: JAN VAN DE PUTTE EN KLAAS DE VRIES VERKENNEN STILTE IN NIEUW WERK VOOR STOLZ QUARTET

      In twee premièrestukken spelen Jan van de Putte en Klaas de Vries  een spel met tijd, stilte en concentratie. Het concert gaat over twee kenmerkende elementen uit de Japanse cultuur. Aan de ene kant de bedachtzame traditie van de haiku’s van Bashō, waarin elk moment zo nauwkeurig mogelijk wordt beschreven. Met maar een paar woorden wordt alles gezegd wat je moet weten. Aan de andere kant wordt het stadsleven geplaatst, dat in een steeds hogere versnelling lijkt te gaan. De twee composities Een naakte ruiter van Klaas de Vries en nieuw werk van Jan van de Putte zetten deze twee werelden tegenover elkaar.

      Wanneer: vr 3 februari, 15:00 uur
      Waar: Lebuinuskerk in Deventer

      Uitvoerenden:
      Stolz Quartet, Kenzo Kusuda (choreografie)

      Meer info

    • za 3 februari – Het Zonnehuis, Amsterdam: orkest de ereprijs presenteert nieuwe opera kaveh vares

      za 3 februari – Het Zonnehuis, Amsterdam: orkest de ereprijs presenteert nieuwe opera kaveh vares

      Hoe voelt het om je Heimat te verliezen en te moeten bouwen aan een nieuw leven? Hoe maak je een thuis van een vreemd land met andere tradities, gewoontes en gebruiken? Kaveh Vares componeerde muziek voor de nieuwe muziektheatervoorstelling Ontheemd!, over het moeten aarden in een vreemd land. De actuele opera voert de toeschouwer mee in het leven van een gevlucht echtpaar en maakt op indringende wijze hun vervreemding van elkaar, hun geboorteland en hun nieuwe thuisland zichtbaar.

      Wanneer: za 3 februari, 20:00 uur
      Waar: Het Zonnehuis in Amsterdam

      Uitvoerenden:
      orkest de ereprijs

      Hij: Arash Roozbehi
      Zij: Merlijn Runia
      Libretto: Marjolein Bierens
      Compositie: Kaveh Vares
      Muzikale leiding: Wim Boerman
      Regie & decor: Annechien Koerselman
      Licht & decor: Nico Kraeima
      Kostuums: Dymph Boss
      Videobeeld: UrbietOrbi (Maaike Engels & Thomas Bouvy)

      Meer info

    • za 3 februari – Amstelkerk, Amsterdam: SINTA WULLUR COMPONEERT FUSION TUSSEN RAGA, MINIMAL MUSIC EN GAMELAN

      za 3 februari – Amstelkerk, Amsterdam: SINTA WULLUR COMPONEERT FUSION TUSSEN RAGA, MINIMAL MUSIC EN GAMELAN

      Sinta Wullur is een veelzijdige componist die verschillende genres beheerst. Een belangrijk thema in haar werk is de overbrugging van culturen. Naast de klassieke piano maakte ze zich de gamelan- en Indiase muziek eigen. Voor het verwezenlijken van haar ideeën liet ze een nieuw instrumentarium bouwen, de twaalftonige chromatische gamelan. Met Aura Rascón (componist, bansuri- Indiase bamboefluit) onderzoekt Wullur combinaties tussen Indiase klassieke ragas, Westerse minimal music en gamelan-invloeden uit Bali, Java en Sunda.

      Vorig jaar is Taradhin Minimal met de deelname van harpiste Stoop een trio geworden.

      Wanneer: za 3 februari, 20:30 uur
      Waar: Amstelkerk in Amsterdam

      Uitvoerenden:
      Taradhin Minimal: Sinta Wullur (piano, zang), Aura Rascón (bansuri – Indiase bamboefluit), Ernestine Stoop (harp)

      Meer info

    • za 3 februari – Muziekgebouw aan ’t IJ, Amsterdam: DOELEN KWARTET EN CIMBALOMSPELER JAN ROKYTA SPELEN PREMIÈRESTUK KLAAS DE VRIES

      za 3 februari – Muziekgebouw aan ’t IJ, Amsterdam: DOELEN KWARTET EN CIMBALOMSPELER JAN ROKYTA SPELEN PREMIÈRESTUK KLAAS DE VRIES

      Het DoelenKwartet is een van Nederlands meest vooraanstaande kwartetten, gespecialiseerd in hedendaagse muziek. Het kwartet viert zijn 25-jarig jubileum met een nieuwe compositie van Klaas de Vries voor strijkkwartet en cimbalom.

      Hoewel er geen werken van Bartók in dit programma op het programma staan, is hij wel de verbindende factor tussen deze drie componisten. De Vries zocht zijn inspiratie voor Stringed bij de muziek van Bartók, en Veress wordt qua stijl gezien als de schakel tussen Bartók en Kurtág.

      Wanneer: za 3 februari, 14:15 uur
      Waar: Muziekgebouw aan ’t IJ in Amsterdam (Strijkkwartet Biënnale)

      Uitvoerenden:
      Doelen Kwartet, Jan Rokya (cimbalom)

      Meer info

    • za 3 februari – Muziekgebouw, Eindhoven: ANTHONY FIUMARA TELT inUïT-WOORDEN VOOR ‘SNEEUW’ iN POOL-PROGRAMMA RALPH VAN RAAT

      za 3 februari – Muziekgebouw, Eindhoven: ANTHONY FIUMARA TELT inUïT-WOORDEN VOOR ‘SNEEUW’ iN POOL-PROGRAMMA RALPH VAN RAAT

      Ralph van Raat, pionier en voorvechter van nieuwe en actuele muziek, maakt ook programma’s met inspirerende Nederlanders. Dit seizoen betreedt hij het podium met de Utrechtse onderzoeker en NOS-weerman Peter Kuipers Munneke. Alfa en bèta ontmoeten elkaar: Peter Kuipers Munneke vertelt over zijn reizen naar de zuidpool, Groenland en Spitsbergen, waar hij in maandenlange afzondering smeltende gletsjers onderzocht en die prachtig op beeld vastlegde. Ralph van Raat omlijst dit ijzige programma met muziek vol sneeuw (Debussy), bevroren rivieren (Murail) en noorderlicht (Tanaka). De Alaskaanse componist John Luther Adams verklankt bitterkoude bergtoppen. Anthony Fiumara vermengt muziek met veldopnamen uit de poolregio in Counting Eskimo Words for Snow. Raat & Kuipers Munneke tekenen voor de ‘coolste’ avond van dit seizoen.

      Wanneer: za 3 februari, 20:15 uur
      Waar: Muziekgebouw in Eindhoven

      Uitvoerenden:
      Ralph van Raat

      Meer info

       

    • zo 4 februari – Zwolse Theaters, Zwolle: DIAMANDA DRAMM TOERT DOOR NEDERLAND MET SOLOWERKEN VAN DAVID DRAMM EN ANDERE COMPOnisteN

      zo 4 februari – Zwolse Theaters, Zwolle: DIAMANDA DRAMM TOERT DOOR NEDERLAND MET SOLOWERKEN VAN DAVID DRAMM EN ANDERE COMPOnisteN

      Diamanda Dramm is de eerste violiste die als genomineerde voor de Dutch Classical Talent Award het land gaat doorreizen met een solorecital. De jury raakte onder de indruk van “haar moeiteloze switch tussen oud en nieuw, haar pure solospel en de manier waarop zij zichzelf kan begeleiden met bass drums”. In 2013 won zij de John Cage Award voor haar bijdrage aan hedendaagse muziek. Haar optreden staat aangekondigd als “een concert met vele gezichten.” Op het programma staan werken van haar vader David Dramm, Garth Knox, Henry Purcell, Heinrich Biber en Onur Türkmen.

      Wanneer: zo 4 februari, 11:30 uur
      Waar: Zwolse Theaters in Zwolle

      Uitvoerenden:
      Diamanda Dramm (viool)

      Meer info

    • zo 4 februari – Het Zonnehuis, Amsterdam: orkest de ereprijs presenteert nieuwe opera kaveh vares

      zo 4 februari – Het Zonnehuis, Amsterdam: orkest de ereprijs presenteert nieuwe opera kaveh vares

      Hoe voelt het om je Heimat te verliezen en te moeten bouwen aan een nieuw leven? Hoe maak je een thuis van een vreemd land met andere tradities, gewoontes en gebruiken? Kaveh Vares componeerde muziek voor de nieuwe muziektheatervoorstelling Ontheemd!, over het moeten aarden in een vreemd land. De actuele opera voert de toeschouwer mee in het leven van een gevlucht echtpaar en maakt op indringende wijze hun vervreemding van elkaar, hun geboorteland en hun nieuwe thuisland zichtbaar.

      Wanneer: zo 4 februari, 15:00 uur
      Waar: Het Zonnehuis in Amsterdam

      Uitvoerenden:
      orkest de ereprijs

      Hij: Arash Roozbehi
      Zij: Merlijn Runia
      Libretto: Marjolein Bierens
      Compositie: Kaveh Vares
      Muzikale leiding: Wim Boerman
      Regie & decor: Annechien Koerselman
      Licht & decor: Nico Kraeima
      Kostuums: Dymph Boss
      Videobeeld: UrbietOrbi (Maaike Engels & Thomas Bouvy)

      Meer info

    • wo 7 februari – Philharmonie, Haarlem: DIAMANDA DRAMM TOERT DOOR NEDERLAND MET SOLOWERKEN VAN DAVID DRAMM EN ANDERE COMPOnisteN

      wo 7 februari – Philharmonie, Haarlem: DIAMANDA DRAMM TOERT DOOR NEDERLAND MET SOLOWERKEN VAN DAVID DRAMM EN ANDERE COMPOnisteN

      Diamanda Dramm is de eerste violiste die als genomineerde voor de Dutch Classical Talent Award het land gaat doorreizen met een solorecital. De jury raakte onder de indruk van “haar moeiteloze switch tussen oud en nieuw, haar pure solospel en de manier waarop zij zichzelf kan begeleiden met bass drums”. In 2013 won zij de John Cage Award voor haar bijdrage aan hedendaagse muziek. Haar optreden staat aangekondigd als “een concert met vele gezichten.” Op het programma staan werken van haar vader David Dramm, Garth Knox, Henry Purcell, Heinrich Biber en Onur Türkmen.

      Wanneer: wo 7 februari, 20:15 uur
      Waar: Philharmonie in Haarlem

      Uitvoerenden:
      Diamanda Dramm (viool)

      Meer info

    • wo 7 februari – De Doelen, Rotterdam: Doelen KWartet speelt ANDRIESSEN, VISMAN EN DE VRIES

      wo 7 februari – De Doelen, Rotterdam: Doelen KWartet speelt ANDRIESSEN, VISMAN EN DE VRIES

      Het Doelenkwartet is altijd op zoek naar nieuwe kleuren. Voor maar liefst twee wereldpremières laat het viertal zich vanavond bijstaan door het jonge Dostojevski Kwartet en de bedreven cimbalomspeler Jan Rokyta.

      De musici van het DoelenKwartet hebben er vijf jaar op moeten wachten en voelen zich dan ook bijzonder vereerd dat Klaas de Vries een gloednieuw werk voor hen schrijft. En het is een onalledaags werk ook: een compositie voor cimbalom en strijkkwartet. Daarnaast op het programma: Louis Andriessen met ‘Garden of Eros’, een van zijn verstilde werken, en het nieuwe strijkoctet van Bart Visman.

      Wanneer: wo 7 februari, 20:15 uur
      Waar: De Doelen in Rotterdam

      Uitvoerenden:
      Doelen Kwartet, Dostojevski Kwartet, Jan Rokya (cimbalom)

      Meer info

    • wo 7 februari – Concertgebouw, Amsterdam: morris kliphuis SCHRIJFT  NIEUW STUK VOOR NORA FISCHER

      wo 7 februari – Concertgebouw, Amsterdam: morris kliphuis SCHRIJFT  NIEUW STUK VOOR NORA FISCHER

      Nora Fischer noemt zichzelf een ‘enfant terrible’ als het gaat om haar onophoudelijke muzikale vrijheidsdrang. De zangeres laat haar volle bandbreedte horen in dit Rising Stars-concert. Vroege Barok en muziek van vandaag komen samen. Fischer wordt begeleid door pianist Daniël Kool in liederen van Poulenc en Messiaen. Van Morris Kliphuis zingt ze het nieuwe ‘A Wine Flows Within Me’, op tekst van Lucky Fonz III (Otto Wichers). Met theorbe-speler Mike Fentross kiest ze stukken uit de vroege Barok. Van Monteverdi en Landi, maar ook de weinig gezongen Barbara Strozzi.

      Wanneer: wo 7 februari, 20:15 uur
      Waar: Concertgebouw in Amsterdam (Serie Rising Stars)

      Uitvoerenden:
      Nora Fischer (zang), Daniël Kool (piano), Mike Fentross (theorbe)

      Meer info

    • Vr 9 februari – Podium Oost, Utrecht: Willem Wander, Joost Kleppe, Gabor Tarjan en Anke Brouwer verklanken Utrechtse levensverhalen

      Vr 9 februari – Podium Oost, Utrecht: Willem Wander, Joost Kleppe, Gabor Tarjan en Anke Brouwer verklanken Utrechtse levensverhalen

      Waarheen leidt de weg? vertelt de levensverhalen van zes bewoners van Utrechtse buurten. Ieder met een andere (geloofs)overtuiging. Ieder met een andere achtergrond. Ieder met een ander levenspad. Hoe geven zij hun leven vorm, en gaan ze om met de eindigheid daarvan? Na de première in 2017 gaat dit Utrechtse Requiem op tournee langs buurthuizen in Utrecht, in kamermuziekversie. 

      De verhalen van de zes Utrechters zijn op muziek gezet door vier hedendaagse gerenommeerde componisten. Het resultaat is een requiem: de traditionele mis voor iemand die overleden is. De verhalen en de muziek vormen samen een unieke muzikale vertelling over leven en dood, hoop en angst, schuld en bevrijding. Confronterend en herkenbaar tegelijk.

      Wanneer: vr 9 februari, 18:00 uur
      Waar: Stadskasteel Oudaen in Utrecht

      Uitvoerenden:
      Kwartet uit het Nederlands Kamerkoor
      Instrumentalisten uit Insomnio: Sabien Canton (harp), Lars Wouters van den Oudenweijer (klarinet), Charles Watt (cello)

      Meer info

    • za 10 februari – Podium 51, Rotterdam: nieuw werk wiegerink ontstaan uit nauwe samenwerking met musici

      za 10 februari – Podium 51, Rotterdam: nieuw werk wiegerink ontstaan uit nauwe samenwerking met musici

      Movements schrijft Lucas Wiegerink in nauwe samenwerking met celliste Doris Hochscheid en pianist Frans van Ruth. In het stuk wordt bijzondere ruimte gegeven aan theatrale expressievormen die uit het innerlijk van de muziek voortkomen.

      Wiegerink: “Het is tot nu toe een heel mooi en boeiend proces en ik ben heel benieuwd naar wat de uitkomst zal zijn.”

      Wanneer: za 10 februari, 20:30 uur
      Waar: Podium 51 in Rotterdam

      Uitvoerenden:
      Duo Hochscheid & Van Ruth

      Meer info

    • za 10 februari – De Ruchte, Someren: BRAM KORTEKAAS VANGT DROMEN IN NIEUW WERK STUDENTENORKEST

      za 10 februari – De Ruchte, Someren: BRAM KORTEKAAS VANGT DROMEN IN NIEUW WERK STUDENTENORKEST

      Het Nederlands Studenten Orkest gaat op tournee met een nieuw werk van Bram Kortekaas: ’The Dreamcatcher‘. De 27-jarige componist wijdde zijn orkestwerk aan de dromenvanger van de Ojibweg – na de Navajo en Cherokee de grootste groep inheemse Amerikanen. De dromenvanger is een magisch voorwerp dat kinderen moet beschermen tegen slechte dromen. De toelichting van het orkest:

      BRAM KORTEKAAS (1989)
      THE DREAMCATCHER (2017-2018)
      De titel van de compositie is ontleend aan de ‘dreamcatcher’, een ‘dromenvanger’ die door de Ojibweg, een volk van inheemse Amerikanen, ter bescherming boven slapende kinderen werd gehangen. De dromenvanger bestaat uit een kleine hoepel waarin een web van draden gespannen is.

      Aan de onderkant is hij vaak versierd met veren en kralen.

      Volgens de Ojibweg vult de lucht zich ’s nachts met goede en slechte dromen. De dromenvanger laat de goede dromen passeren, terwijl de slechte dromen verstrikt raken in het web en ‘s ochtends worden vernietigd door de eerste zonnestralen. De titel is vanzelfsprekend geïnspireerd op het thema NSO Droom! De compositie verklankt niet alleen de werking van de dromenvanger, maar verwijst ook naar de menselijke ontwikkeling tot het eind van de adolescentie: na een jeugd vol indrukken en bescherming, ontluikt het vermogen om zelfstandig dromen na te streven.

      ‘The Dreamcatcher’ begint met een spel van verschillende thema’s en sferen, als dromen die wervelen door de nacht. Na een climax komt de muziek tot rust onder de werking van de dromenvanger, in een wiegeliedachtige sfeer. De compositie eindigt met een energieke finale, waarin het orkest zich als het ware losmaakt van de bescherming van de dromenvanger, om eigenhandig de slechte dromen af te houden en de goede dromen ruim baan te geven.

       

      INTERVIEW MET BRAM KORTEKAAS

      HOE ERVAAR JE DE SAMENWERKING MET HET NSO EN DIRIGENT IVAN MEYLEMANS?
      Het interessante aan het werken met een orkest zoals het NSO is dat er relatief veel tijd is om de compositie in te studeren. De musici hebben over het algemeen niet veel ervaring met het spelen van nieuwe muziek, maar omdat er de tijd wordt genomen om iedere noot te bespreken en uit te pluizen, krijgen de spelers de kans het werk te doorgronden en zich eigen te maken. Het is mooi om van dichtbij mee te maken hoe het orkest langzaam tot een collectieve interpretatie van het werk komt.

      Voor een componist is het een luxe om zo langdurig met een orkest samen te werken en om een compositie zo vaak uit te voeren. Daarnaast is het geweldig om deel uit te maken van de energie, het enthousiasme en het groepsgevoel van het NSO.

      Met Ivan heb ik eerder mogen werken aan het slagwerkconcert ‘Balance of Power’ dat ik schreef voor het Nederlands Studenten Kamerorkest en solist Niek Kleinjan. Dat was voor het orkest geen eenvoudig repetitieproces, niet alleen omdat in het begin de noten voor iedereen nieuw waren, maar ook omdat er eerst zonder solist werd gerepeteerd. Ivan doorzag het stuk uitstekend en wist aan de spelers duidelijk te maken wat hij in de compositie zag. Dat resulteerde in een uitstekende en energieke vertolking.

      Op het repetitieweekend van het NSO in december had ik dezelfde ervaring. Ivan begreep de muzikale bedoelingen van het stuk vanaf de eerste lezing. En ook niet onbelangrijk voor een studentenorkest: zijn repetities zijn niet alleen van een muzikaal hoog niveau, maar ook heel plezierig.

      WAT VIND JE HET MOOISTE MOMENT IN HET COMPOSITIEPROCES?
      Ik heb vaak snel een globaal idee van de structuur van een nieuwe compositie. De uitdaging is om dat idee concreet te maken met muzieknoten. Het moment dat ik ervan overtuigd raak dat ik muzikaal materiaal te pakken heb dat uitdrukking kan geven aan de bedachte structuren en sferen, is het mooiste moment. Vanaf dat moment komt het compositieproces in een versnelling.

      Wanneer: za 10 februari, 20:30 uur
      Waar: De Ruchte in Someren

      Uitvoerenden:
      Nederlands Studenten Orkest, Ivan Meylemans (dirigent)

      Meer info

    • zo 11 februari – Theater Figi, Zeist: RUYSDAEL KWARTET SPEELT LOUIS ANDRIESSEN

      zo 11 februari – Theater Figi, Zeist: RUYSDAEL KWARTET SPEELT LOUIS ANDRIESSEN

      Het Ruysdael Kwartet gaat op tournee door Nederland en combineert muziek van Louis Andriessen met Haydn en Beethoven. Ze spelen afwisselend ‘Facing Death’, een compositie uit 1990 die is geïnspireerd door de bebop van Charlie Parker, en ‘Miserere’, een strijkkwartet uit 2007 dat is gebaseerd op de roman ‘Melodien’ van Helmut Krausser over de alchemist Castiglio die er niet in slaagt om goud te maken maar wel 26 melodieën vindt die op mensen een magische uitwerking hebben.

      Wanneer: zo 11 februari, 15:30 uur
      Waar: Theater Figi in Zeist

      Uitvoerenden:
      Ruysdael Kwartet

      Meer info

    • zo 11 februari – De Ruchte, Someren: BRAM KORTEKAAS VANGT DROMEN IN NIEUW WERK STUDENTENORKEST

      zo 11 februari – De Ruchte, Someren: BRAM KORTEKAAS VANGT DROMEN IN NIEUW WERK STUDENTENORKEST

      Het Nederlands Studenten Orkest gaat op tournee met een nieuw werk van Bram Kortekaas: ’The Dreamcatcher‘. De 27-jarige componist wijdde zijn orkestwerk aan de dromenvanger van de Ojibweg – na de Navajo en Cherokee de grootste groep inheemse Amerikanen. De dromenvanger is een magisch voorwerp dat kinderen moet beschermen tegen slechte dromen. De toelichting van het orkest:

      BRAM KORTEKAAS (1989)
      THE DREAMCATCHER (2017-2018)
      De titel van de compositie is ontleend aan de ‘dreamcatcher’, een ‘dromenvanger’ die door de Ojibweg, een volk van inheemse Amerikanen, ter bescherming boven slapende kinderen werd gehangen. De dromenvanger bestaat uit een kleine hoepel waarin een web van draden gespannen is.

      Aan de onderkant is hij vaak versierd met veren en kralen.

      Volgens de Ojibweg vult de lucht zich ’s nachts met goede en slechte dromen. De dromenvanger laat de goede dromen passeren, terwijl de slechte dromen verstrikt raken in het web en ‘s ochtends worden vernietigd door de eerste zonnestralen. De titel is vanzelfsprekend geïnspireerd op het thema NSO Droom! De compositie verklankt niet alleen de werking van de dromenvanger, maar verwijst ook naar de menselijke ontwikkeling tot het eind van de adolescentie: na een jeugd vol indrukken en bescherming, ontluikt het vermogen om zelfstandig dromen na te streven.

      ‘The Dreamcatcher’ begint met een spel van verschillende thema’s en sferen, als dromen die wervelen door de nacht. Na een climax komt de muziek tot rust onder de werking van de dromenvanger, in een wiegeliedachtige sfeer. De compositie eindigt met een energieke finale, waarin het orkest zich als het ware losmaakt van de bescherming van de dromenvanger, om eigenhandig de slechte dromen af te houden en de goede dromen ruim baan te geven.

       

      INTERVIEW MET BRAM KORTEKAAS

      HOE ERVAAR JE DE SAMENWERKING MET HET NSO EN DIRIGENT IVAN MEYLEMANS?
      Het interessante aan het werken met een orkest zoals het NSO is dat er relatief veel tijd is om de compositie in te studeren. De musici hebben over het algemeen niet veel ervaring met het spelen van nieuwe muziek, maar omdat er de tijd wordt genomen om iedere noot te bespreken en uit te pluizen, krijgen de spelers de kans het werk te doorgronden en zich eigen te maken. Het is mooi om van dichtbij mee te maken hoe het orkest langzaam tot een collectieve interpretatie van het werk komt.

      Voor een componist is het een luxe om zo langdurig met een orkest samen te werken en om een compositie zo vaak uit te voeren. Daarnaast is het geweldig om deel uit te maken van de energie, het enthousiasme en het groepsgevoel van het NSO.

      Met Ivan heb ik eerder mogen werken aan het slagwerkconcert ‘Balance of Power’ dat ik schreef voor het Nederlands Studenten Kamerorkest en solist Niek Kleinjan. Dat was voor het orkest geen eenvoudig repetitieproces, niet alleen omdat in het begin de noten voor iedereen nieuw waren, maar ook omdat er eerst zonder solist werd gerepeteerd. Ivan doorzag het stuk uitstekend en wist aan de spelers duidelijk te maken wat hij in de compositie zag. Dat resulteerde in een uitstekende en energieke vertolking.

      Op het repetitieweekend van het NSO in december had ik dezelfde ervaring. Ivan begreep de muzikale bedoelingen van het stuk vanaf de eerste lezing. En ook niet onbelangrijk voor een studentenorkest: zijn repetities zijn niet alleen van een muzikaal hoog niveau, maar ook heel plezierig.

      WAT VIND JE HET MOOISTE MOMENT IN HET COMPOSITIEPROCES?
      Ik heb vaak snel een globaal idee van de structuur van een nieuwe compositie. De uitdaging is om dat idee concreet te maken met muzieknoten. Het moment dat ik ervan overtuigd raak dat ik muzikaal materiaal te pakken heb dat uitdrukking kan geven aan de bedachte structuren en sferen, is het mooiste moment. Vanaf dat moment komt het compositieproces in een versnelling.

      Wanneer: zo 11 februari, 20:00 uur
      Waar: De Ruchte in Someren

      Uitvoerenden:
      Nederlands Studenten Orkest, Ivan Meylemans (dirigent)

      Meer info

    • ma 12 februari – De Doelen, Rotterdam: BRAM KORTEKAAS VANGT DROMEN IN NIEUW WERK STUDENTENORKEST

      ma 12 februari – De Doelen, Rotterdam: BRAM KORTEKAAS VANGT DROMEN IN NIEUW WERK STUDENTENORKEST

      Het Nederlands Studenten Orkest gaat op tournee met een nieuw werk van Bram Kortekaas: ’The Dreamcatcher‘. De 27-jarige componist wijdde zijn orkestwerk aan de dromenvanger van de Ojibweg – na de Navajo en Cherokee de grootste groep inheemse Amerikanen. De dromenvanger is een magisch voorwerp dat kinderen moet beschermen tegen slechte dromen. De toelichting van het orkest:

      BRAM KORTEKAAS (1989)
      THE DREAMCATCHER (2017-2018)
      De titel van de compositie is ontleend aan de ‘dreamcatcher’, een ‘dromenvanger’ die door de Ojibweg, een volk van inheemse Amerikanen, ter bescherming boven slapende kinderen werd gehangen. De dromenvanger bestaat uit een kleine hoepel waarin een web van draden gespannen is.

      Aan de onderkant is hij vaak versierd met veren en kralen.

      Volgens de Ojibweg vult de lucht zich ’s nachts met goede en slechte dromen. De dromenvanger laat de goede dromen passeren, terwijl de slechte dromen verstrikt raken in het web en ‘s ochtends worden vernietigd door de eerste zonnestralen. De titel is vanzelfsprekend geïnspireerd op het thema NSO Droom! De compositie verklankt niet alleen de werking van de dromenvanger, maar verwijst ook naar de menselijke ontwikkeling tot het eind van de adolescentie: na een jeugd vol indrukken en bescherming, ontluikt het vermogen om zelfstandig dromen na te streven.

      ‘The Dreamcatcher’ begint met een spel van verschillende thema’s en sferen, als dromen die wervelen door de nacht. Na een climax komt de muziek tot rust onder de werking van de dromenvanger, in een wiegeliedachtige sfeer. De compositie eindigt met een energieke finale, waarin het orkest zich als het ware losmaakt van de bescherming van de dromenvanger, om eigenhandig de slechte dromen af te houden en de goede dromen ruim baan te geven.

       

      INTERVIEW MET BRAM KORTEKAAS

      HOE ERVAAR JE DE SAMENWERKING MET HET NSO EN DIRIGENT IVAN MEYLEMANS?
      Het interessante aan het werken met een orkest zoals het NSO is dat er relatief veel tijd is om de compositie in te studeren. De musici hebben over het algemeen niet veel ervaring met het spelen van nieuwe muziek, maar omdat er de tijd wordt genomen om iedere noot te bespreken en uit te pluizen, krijgen de spelers de kans het werk te doorgronden en zich eigen te maken. Het is mooi om van dichtbij mee te maken hoe het orkest langzaam tot een collectieve interpretatie van het werk komt.

      Voor een componist is het een luxe om zo langdurig met een orkest samen te werken en om een compositie zo vaak uit te voeren. Daarnaast is het geweldig om deel uit te maken van de energie, het enthousiasme en het groepsgevoel van het NSO.

      Met Ivan heb ik eerder mogen werken aan het slagwerkconcert ‘Balance of Power’ dat ik schreef voor het Nederlands Studenten Kamerorkest en solist Niek Kleinjan. Dat was voor het orkest geen eenvoudig repetitieproces, niet alleen omdat in het begin de noten voor iedereen nieuw waren, maar ook omdat er eerst zonder solist werd gerepeteerd. Ivan doorzag het stuk uitstekend en wist aan de spelers duidelijk te maken wat hij in de compositie zag. Dat resulteerde in een uitstekende en energieke vertolking.

      Op het repetitieweekend van het NSO in december had ik dezelfde ervaring. Ivan begreep de muzikale bedoelingen van het stuk vanaf de eerste lezing. En ook niet onbelangrijk voor een studentenorkest: zijn repetities zijn niet alleen van een muzikaal hoog niveau, maar ook heel plezierig.

      WAT VIND JE HET MOOISTE MOMENT IN HET COMPOSITIEPROCES?
      Ik heb vaak snel een globaal idee van de structuur van een nieuwe compositie. De uitdaging is om dat idee concreet te maken met muzieknoten. Het moment dat ik ervan overtuigd raak dat ik muzikaal materiaal te pakken heb dat uitdrukking kan geven aan de bedachte structuren en sferen, is het mooiste moment. Vanaf dat moment komt het compositieproces in een versnelling.

      Wanneer: ma 12 februari, 20:15 uur
      Waar: De Doelen in Rotterdam

      Uitvoerenden:
      Nederlands Studenten Orkest, Ivan Meylemans (dirigent)

      Meer info

    • di 13 februari – De Link, Tilburg: 13 requiems voor 7 violen

      di 13 februari – De Link, Tilburg: 13 requiems voor 7 violen

      Maxim Shalygin schreef Lacrimosa or 13 Magic Songs voor 7 violen. ‘Waarom hebben requiems altijd maar één Lacrimosa, de smeekbede om eeuwige rust voor arme zondaars? Alles wat componisten te zeggen hebben is hier samengebald, wat het voor mij tot het mooiste deel van een requiem maakt.’ Maxim Shalygin beantwoordde zijn eigen vraag met Lacrimosa, dat bestaat uit niet minder dan dertien kleinere Lacrimosa’s, oftewel ‘dertien magische liederen voor zeven violisten’.

      De titels zeggen iets over de beelden die de oude Latijnse misteksten bij Shalygin oproepen: Licht, Gebed, Regenboog, Melancholie, Wiegelied, Lucht.

      Wanneer: di 13 februari, 20:30 uur
      Waar: De Link in Tilburg

      Uitvoerenden:
      Shapeshift

      Meer info

    • di 13 februari – De Oosterpoort, Groningen: BRAM KORTEKAAS VANGT DROMEN IN NIEUW WERK STUDENTENORKEST

      di 13 februari – De Oosterpoort, Groningen: BRAM KORTEKAAS VANGT DROMEN IN NIEUW WERK STUDENTENORKEST

      Het Nederlands Studenten Orkest gaat op tournee met een nieuw werk van Bram Kortekaas: ’The Dreamcatcher‘. De 27-jarige componist wijdde zijn orkestwerk aan de dromenvanger van de Ojibweg – na de Navajo en Cherokee de grootste groep inheemse Amerikanen. De dromenvanger is een magisch voorwerp dat kinderen moet beschermen tegen slechte dromen. De toelichting van het orkest:

      BRAM KORTEKAAS (1989)
      THE DREAMCATCHER (2017-2018)
      De titel van de compositie is ontleend aan de ‘dreamcatcher’, een ‘dromenvanger’ die door de Ojibweg, een volk van inheemse Amerikanen, ter bescherming boven slapende kinderen werd gehangen. De dromenvanger bestaat uit een kleine hoepel waarin een web van draden gespannen is.

      Aan de onderkant is hij vaak versierd met veren en kralen.

      Volgens de Ojibweg vult de lucht zich ’s nachts met goede en slechte dromen. De dromenvanger laat de goede dromen passeren, terwijl de slechte dromen verstrikt raken in het web en ‘s ochtends worden vernietigd door de eerste zonnestralen. De titel is vanzelfsprekend geïnspireerd op het thema NSO Droom! De compositie verklankt niet alleen de werking van de dromenvanger, maar verwijst ook naar de menselijke ontwikkeling tot het eind van de adolescentie: na een jeugd vol indrukken en bescherming, ontluikt het vermogen om zelfstandig dromen na te streven.

      ‘The Dreamcatcher’ begint met een spel van verschillende thema’s en sferen, als dromen die wervelen door de nacht. Na een climax komt de muziek tot rust onder de werking van de dromenvanger, in een wiegeliedachtige sfeer. De compositie eindigt met een energieke finale, waarin het orkest zich als het ware losmaakt van de bescherming van de dromenvanger, om eigenhandig de slechte dromen af te houden en de goede dromen ruim baan te geven.

       

      INTERVIEW MET BRAM KORTEKAAS

      HOE ERVAAR JE DE SAMENWERKING MET HET NSO EN DIRIGENT IVAN MEYLEMANS?
      Het interessante aan het werken met een orkest zoals het NSO is dat er relatief veel tijd is om de compositie in te studeren. De musici hebben over het algemeen niet veel ervaring met het spelen van nieuwe muziek, maar omdat er de tijd wordt genomen om iedere noot te bespreken en uit te pluizen, krijgen de spelers de kans het werk te doorgronden en zich eigen te maken. Het is mooi om van dichtbij mee te maken hoe het orkest langzaam tot een collectieve interpretatie van het werk komt.

      Voor een componist is het een luxe om zo langdurig met een orkest samen te werken en om een compositie zo vaak uit te voeren. Daarnaast is het geweldig om deel uit te maken van de energie, het enthousiasme en het groepsgevoel van het NSO.

      Met Ivan heb ik eerder mogen werken aan het slagwerkconcert ‘Balance of Power’ dat ik schreef voor het Nederlands Studenten Kamerorkest en solist Niek Kleinjan. Dat was voor het orkest geen eenvoudig repetitieproces, niet alleen omdat in het begin de noten voor iedereen nieuw waren, maar ook omdat er eerst zonder solist werd gerepeteerd. Ivan doorzag het stuk uitstekend en wist aan de spelers duidelijk te maken wat hij in de compositie zag. Dat resulteerde in een uitstekende en energieke vertolking.

      Op het repetitieweekend van het NSO in december had ik dezelfde ervaring. Ivan begreep de muzikale bedoelingen van het stuk vanaf de eerste lezing. En ook niet onbelangrijk voor een studentenorkest: zijn repetities zijn niet alleen van een muzikaal hoog niveau, maar ook heel plezierig.

      WAT VIND JE HET MOOISTE MOMENT IN HET COMPOSITIEPROCES?
      Ik heb vaak snel een globaal idee van de structuur van een nieuwe compositie. De uitdaging is om dat idee concreet te maken met muzieknoten. Het moment dat ik ervan overtuigd raak dat ik muzikaal materiaal te pakken heb dat uitdrukking kan geven aan de bedachte structuren en sferen, is het mooiste moment. Vanaf dat moment komt het compositieproces in een versnelling.

      Wanneer: di 13 februari, 20:15 uur
      Waar: De Oosterpoort in Groningen

      Uitvoerenden:
      Nederlands Studenten Orkest, Ivan Meylemans (dirigent)

      Meer info

    • wo 14 februari – De Doelen, Rotterdam: CALEFAX COMBINEERT MUSIKALISCHES OPFER MET NIEUW WERK VAN MARTIJN PADDING en ROn FORD

      wo 14 februari – De Doelen, Rotterdam: CALEFAX COMBINEERT MUSIKALISCHES OPFER MET NIEUW WERK VAN MARTIJN PADDING en ROn FORD

      Calefax speelt met de hoboïste Marjolein Koning een eigen bewerking van Bachs ‘Musikalisches Opfer’ voor zes blazers. Martijn Padding leverde voor het programma een gloednieuw stuk: ‘They are home again!’ Hij is na Jan-Peter de Graaff de tweede componist in korte tijd die schilderijen van Vincent van Gogh naar muziek vertaalt. Ron Ford gaf de fagottist Alban Wesley het verjaardagscadeau ‘For Alban’ van Ron Ford wordt uitgevoerd. Het is een verjaardagscadeau voor fagottist Alban Wesley.

      Martijn Padding: They are home again!
      In september 2017 veerde de internationale kunstwereld op omdat twee schilderijen van Vincent van Gogh die in 2002 op knullige wijze uit het Amsterdamse Van Gogh Museum waren ontvreemd, teruggevonden waren in een kelder van maffiosi te Napels. “Ze zijn terecht!” riep de directeur van het museum. De foto’s van de teruggevonden schilderijen in het zompige Napolitaanse keldertje en de portretten van de uitgerangeerde maffiosi daarbij maken de hele affaire tot een tot de verbeelding sprekende operette. Martijn Paddings ‘They are home again!’ is een hommage aan deze uitgesproken Nederlandse schilderijen. Het werk bestaat uit twee delen. In beide delen worden specifieke aspecten van het betreffende schilderij muzikaal vertaald. In het eerste deel gaat dat vooral over de beweging van het schilderij en het tweede deel meer over de interpretatie van het onderwerp.

      Zeegezicht bij Scheveningen: Van Gogh schilderde dit werk in 1882 toen hij in Den Haag woonde. Aan zijn broer Theo meldde hij dat hij naar het strand was gegaan om daar ‘een nijdig stormpje vast te leggen’. Hij klaagde over de hevige wind en het zand dat in de verf en op het doek vastplakte. In de muziek is vooral de rusteloze beweging van de rollende golven uitgecomponeerd. Kleinere en grotere golven zijn vertaald naar krimpende en uitdijende razendsnelle patronen, soms gezamenlijk, soms door elkaar heen. Van Gogh’s irritatie over de zandkorrels die aan de verf bleven vastplakken klinkt in de muziek door in moeilijk speelbare trillers die de muziek soms helemaal lijken over te nemen.

      Het uitgaan van de hervormde kerk te Nuenen: In 1884-95 werkte Van Gogh aan dit portret van de hervormde kerk en de gemeente die de kerk met gebogen hoofd verlaat. Er werd in die tijd veel gezongen en lang gepredikt tijdens de eredienst, ook waarschijnlijk door de vader van Van Gogh, die toen predikant was. Hoewel de experts ons duidelijk maken dat dit werk niet tot de meesterwerken behoort is er toch iets heel bijzonders aan de hand. Want Van Gogh, die niet bepaald te boek staat als een vrolijke schilder of een kunstenaar die humor een prominente plaats geeft in zijn werk, laat zich hier van een andere kant zien. Op de voorgrond staan twee figuren met hun rug naar de sombere kerkgangers. Zij bewegen beiden synchroon hun rechterbeen voor hun linker alsof ze een boertige Cancan aan het dansen zijn. Wellicht bedoelt Van Gogh iets geheel anders, maar hij laat wel die mogelijkheid tot interpretatie open en daar begint de muziek. Want het contrast tussen de vermoeide kerkgangers en de twee vrolijke dansende heertjes is het uitgangspunt van dit deel. De hervormde processie komt tot klinken in trage en plechtige koraalmuziek. Die ietwat sombere muziek wordt af en toe doorsneden door de overdreven vrolijkheid van juist heel snelle en zachte dansmuziek. De musici bespelen hier niet alleen hun blaasinstrument maar zingen en kreunen mee om daarmee de associaties naar de sobere gemeentezang te maken. De armetierigheid van de processie wordt verder onderstreept door het slagwerk dat de vijf musici eveneens bespelen. Een harkerige nikkelen Nelis loopt als het ware in de processie langzaam voorbij en het beeld uit.

      Ron Ford over zijn verjaarscadeau voor Alban Wesly: “Het werk is een kruising tussen een promenade en een aria, waarbij het lyrische karakter van het weinig gebruikte hoge register van de fagot, en Albans zangerige spel ruim aan bod komen, met een knipoog naar Stravinsky’s ‘Sacre’.”

      Wanneer: wo 14 februari, 20:15 uur
      Waar: De Doelen in Rotterdam

      Uitvoerenden:
      Calefax, Marjolein Koning (hobo)

      Meer info

    • wo 14 februari – TivoliVredenburg, Utrecht: BRAM KORTEKAAS VANGT DROMEN IN NIEUW WERK STUDENTENORKEST

      wo 14 februari – TivoliVredenburg, Utrecht: BRAM KORTEKAAS VANGT DROMEN IN NIEUW WERK STUDENTENORKEST

      Het Nederlands Studenten Orkest gaat op tournee met een nieuw werk van Bram Kortekaas: ’The Dreamcatcher‘. De 27-jarige componist wijdde zijn orkestwerk aan de dromenvanger van de Ojibweg – na de Navajo en Cherokee de grootste groep inheemse Amerikanen. De dromenvanger is een magisch voorwerp dat kinderen moet beschermen tegen slechte dromen. De toelichting van het orkest:

      BRAM KORTEKAAS (1989)
      THE DREAMCATCHER (2017-2018)
      De titel van de compositie is ontleend aan de ‘dreamcatcher’, een ‘dromenvanger’ die door de Ojibweg, een volk van inheemse Amerikanen, ter bescherming boven slapende kinderen werd gehangen. De dromenvanger bestaat uit een kleine hoepel waarin een web van draden gespannen is.

      Aan de onderkant is hij vaak versierd met veren en kralen.

      Volgens de Ojibweg vult de lucht zich ’s nachts met goede en slechte dromen. De dromenvanger laat de goede dromen passeren, terwijl de slechte dromen verstrikt raken in het web en ‘s ochtends worden vernietigd door de eerste zonnestralen. De titel is vanzelfsprekend geïnspireerd op het thema NSO Droom! De compositie verklankt niet alleen de werking van de dromenvanger, maar verwijst ook naar de menselijke ontwikkeling tot het eind van de adolescentie: na een jeugd vol indrukken en bescherming, ontluikt het vermogen om zelfstandig dromen na te streven.

      ‘The Dreamcatcher’ begint met een spel van verschillende thema’s en sferen, als dromen die wervelen door de nacht. Na een climax komt de muziek tot rust onder de werking van de dromenvanger, in een wiegeliedachtige sfeer. De compositie eindigt met een energieke finale, waarin het orkest zich als het ware losmaakt van de bescherming van de dromenvanger, om eigenhandig de slechte dromen af te houden en de goede dromen ruim baan te geven.

       

      INTERVIEW MET BRAM KORTEKAAS

      HOE ERVAAR JE DE SAMENWERKING MET HET NSO EN DIRIGENT IVAN MEYLEMANS?
      Het interessante aan het werken met een orkest zoals het NSO is dat er relatief veel tijd is om de compositie in te studeren. De musici hebben over het algemeen niet veel ervaring met het spelen van nieuwe muziek, maar omdat er de tijd wordt genomen om iedere noot te bespreken en uit te pluizen, krijgen de spelers de kans het werk te doorgronden en zich eigen te maken. Het is mooi om van dichtbij mee te maken hoe het orkest langzaam tot een collectieve interpretatie van het werk komt.

      Voor een componist is het een luxe om zo langdurig met een orkest samen te werken en om een compositie zo vaak uit te voeren. Daarnaast is het geweldig om deel uit te maken van de energie, het enthousiasme en het groepsgevoel van het NSO.

      Met Ivan heb ik eerder mogen werken aan het slagwerkconcert ‘Balance of Power’ dat ik schreef voor het Nederlands Studenten Kamerorkest en solist Niek Kleinjan. Dat was voor het orkest geen eenvoudig repetitieproces, niet alleen omdat in het begin de noten voor iedereen nieuw waren, maar ook omdat er eerst zonder solist werd gerepeteerd. Ivan doorzag het stuk uitstekend en wist aan de spelers duidelijk te maken wat hij in de compositie zag. Dat resulteerde in een uitstekende en energieke vertolking.

      Op het repetitieweekend van het NSO in december had ik dezelfde ervaring. Ivan begreep de muzikale bedoelingen van het stuk vanaf de eerste lezing. En ook niet onbelangrijk voor een studentenorkest: zijn repetities zijn niet alleen van een muzikaal hoog niveau, maar ook heel plezierig.

      WAT VIND JE HET MOOISTE MOMENT IN HET COMPOSITIEPROCES?
      Ik heb vaak snel een globaal idee van de structuur van een nieuwe compositie. De uitdaging is om dat idee concreet te maken met muzieknoten. Het moment dat ik ervan overtuigd raak dat ik muzikaal materiaal te pakken heb dat uitdrukking kan geven aan de bedachte structuren en sferen, is het mooiste moment. Vanaf dat moment komt het compositieproces in een versnelling.

      Wanneer: wo 14 februari, 20:15 uur
      Waar: TivoliVredenburg in Utrecht

      Uitvoerenden:
      Nederlands Studenten Orkest, Ivan Meylemans (dirigent)

      Meer info

    • do 15 februari – TivoliVredenburg, Utrecht: CALEFAX COMBINEERT ‘MUSIKALISCHES OPFER’ MET NIEUW WERK VAN MARTIJN PADDING en ROn FORD

      do 15 februari – TivoliVredenburg, Utrecht: CALEFAX COMBINEERT ‘MUSIKALISCHES OPFER’ MET NIEUW WERK VAN MARTIJN PADDING en ROn FORD

      Calefax speelt met de hoboïste Marjolein Koning een eigen bewerking van Bachs ‘Musikalisches Opfer’ voor zes blazers. Martijn Padding leverde voor het programma een gloednieuw stuk: ‘They are home again!’ Hij is na Jan-Peter de Graaff de tweede componist in korte tijd die schilderijen van Vincent van Gogh naar muziek vertaalt. Ron Ford gaf de fagottist Alban Wesley het verjaardagscadeau ‘For Alban’ van Ron Ford wordt uitgevoerd. Het is een verjaardagscadeau voor fagottist Alban Wesley.

      Martijn Padding: They are home again!
      In september 2017 veerde de internationale kunstwereld op omdat twee schilderijen van Vincent van Gogh die in 2002 op knullige wijze uit het Amsterdamse Van Gogh Museum waren ontvreemd, teruggevonden waren in een kelder van maffiosi te Napels. “Ze zijn terecht!” riep de directeur van het museum. De foto’s van de teruggevonden schilderijen in het zompige Napolitaanse keldertje en de portretten van de uitgerangeerde maffiosi daarbij maken de hele affaire tot een tot de verbeelding sprekende operette. Martijn Paddings ‘They are home again!’ is een hommage aan deze uitgesproken Nederlandse schilderijen. Het werk bestaat uit twee delen. In beide delen worden specifieke aspecten van het betreffende schilderij muzikaal vertaald. In het eerste deel gaat dat vooral over de beweging van het schilderij en het tweede deel meer over de interpretatie van het onderwerp.

      Zeegezicht bij Scheveningen: Van Gogh schilderde dit werk in 1882 toen hij in Den Haag woonde. Aan zijn broer Theo meldde hij dat hij naar het strand was gegaan om daar ‘een nijdig stormpje vast te leggen’. Hij klaagde over de hevige wind en het zand dat in de verf en op het doek vastplakte. In de muziek is vooral de rusteloze beweging van de rollende golven uitgecomponeerd. Kleinere en grotere golven zijn vertaald naar krimpende en uitdijende razendsnelle patronen, soms gezamenlijk, soms door elkaar heen. Van Gogh’s irritatie over de zandkorrels die aan de verf bleven vastplakken klinkt in de muziek door in moeilijk speelbare trillers die de muziek soms helemaal lijken over te nemen.

      Het uitgaan van de hervormde kerk te Nuenen: In 1884-95 werkte Van Gogh aan dit portret van de hervormde kerk en de gemeente die de kerk met gebogen hoofd verlaat. Er werd in die tijd veel gezongen en lang gepredikt tijdens de eredienst, ook waarschijnlijk door de vader van Van Gogh, die toen predikant was. Hoewel de experts ons duidelijk maken dat dit werk niet tot de meesterwerken behoort is er toch iets heel bijzonders aan de hand. Want Van Gogh, die niet bepaald te boek staat als een vrolijke schilder of een kunstenaar die humor een prominente plaats geeft in zijn werk, laat zich hier van een andere kant zien. Op de voorgrond staan twee figuren met hun rug naar de sombere kerkgangers. Zij bewegen beiden synchroon hun rechterbeen voor hun linker alsof ze een boertige Cancan aan het dansen zijn. Wellicht bedoelt Van Gogh iets geheel anders, maar hij laat wel die mogelijkheid tot interpretatie open en daar begint de muziek. Want het contrast tussen de vermoeide kerkgangers en de twee vrolijke dansende heertjes is het uitgangspunt van dit deel. De hervormde processie komt tot klinken in trage en plechtige koraalmuziek. Die ietwat sombere muziek wordt af en toe doorsneden door de overdreven vrolijkheid van juist heel snelle en zachte dansmuziek. De musici bespelen hier niet alleen hun blaasinstrument maar zingen en kreunen mee om daarmee de associaties naar de sobere gemeentezang te maken. De armetierigheid van de processie wordt verder onderstreept door het slagwerk dat de vijf musici eveneens bespelen. Een harkerige nikkelen Nelis loopt als het ware in de processie langzaam voorbij en het beeld uit.

      Ron Ford over zijn verjaarscadeau voor Alban Wesly: “Het werk is een kruising tussen een promenade en een aria, waarbij het lyrische karakter van het weinig gebruikte hoge register van de fagot, en Albans zangerige spel ruim aan bod komen, met een knipoog naar Stravinsky’s ‘Sacre’.”

      Wanneer: do 15 februari, 20:00 uur
      Waar: TivoliVredenburg in Utrecht

      Uitvoerenden:
      Calefax, Marjolein Koning (hobo)

      Meer info

    • do 15 februari – Muziekgebouw aan ’t IJ, Amsterdam: NIEUW ENSEMBLE BELICHT AANSTORMENDE COMPONISTENGENERATIE  IN ‘EVENING OF TODAY’

      do 15 februari – Muziekgebouw aan ’t IJ, Amsterdam: NIEUW ENSEMBLE BELICHT AANSTORMENDE COMPONISTENGENERATIE  IN ‘EVENING OF TODAY’

      Met An Evening of Today presenteert het Nieuw Ensemble ieder jaar de talentvolste muzikale creatieve geesten van vandaag. Masterstudenten en net afgestudeerden van de conservatoria van Amsterdam en Den Haag krijgen carte blanche om hun stoutste muzikale droom te verwezenlijken.

      Een programma voor iedereen die nieuwsgierig is naar de muziek van een nieuwe generatie musici.

      In samenwerking met de zeer ervaren musici van het Nieuw Ensemble treedt een internationale garde jonge componisten buiten de bekende kaders. Zij gaan op zoek naar ongehoorde klanken en onverwachte verbindingen met andere disciplines. Zo levert An Evening of Today een kleurrijk beeld op van de muziek van nu.

      Kate Honey: Anthropocene
      Nuno Lobo: 無 – Wú
      Alexandre Kordza: Light Bulbs
      Boris Bezemer: Piece for Nieuw Ensemble
      Il Hoon Son: Rhythm Bomb
      James Alexandropoulos-McEwan: More Layers

      Wanneer: do 15 februari, 20:15 uur
      Waar: Muziekgebouw aan ’t IJ in Amsterdam

      Uitvoerenden: Nieuw Ensemble, Ryan Bancroft dirigent, Jorge Castro bariton

      Meer info

    • do 15 februari – Stadsgehoorzaal, Leiden: BRAM KORTEKAAS VANGT DROMEN IN NIEUW WERK STUDENTENORKEST

      do 15 februari – Stadsgehoorzaal, Leiden: BRAM KORTEKAAS VANGT DROMEN IN NIEUW WERK STUDENTENORKEST

      Het Nederlands Studenten Orkest gaat op tournee met een nieuw werk van Bram Kortekaas: ’The Dreamcatcher‘. De 27-jarige componist wijdde zijn orkestwerk aan de dromenvanger van de Ojibweg – na de Navajo en Cherokee de grootste groep inheemse Amerikanen. De dromenvanger is een magisch voorwerp dat kinderen moet beschermen tegen slechte dromen. De toelichting van het orkest:

      BRAM KORTEKAAS (1989)
      THE DREAMCATCHER (2017-2018)
      De titel van de compositie is ontleend aan de ‘dreamcatcher’, een ‘dromenvanger’ die door de Ojibweg, een volk van inheemse Amerikanen, ter bescherming boven slapende kinderen werd gehangen. De dromenvanger bestaat uit een kleine hoepel waarin een web van draden gespannen is.

      Aan de onderkant is hij vaak versierd met veren en kralen.

      Volgens de Ojibweg vult de lucht zich ’s nachts met goede en slechte dromen. De dromenvanger laat de goede dromen passeren, terwijl de slechte dromen verstrikt raken in het web en ‘s ochtends worden vernietigd door de eerste zonnestralen. De titel is vanzelfsprekend geïnspireerd op het thema NSO Droom! De compositie verklankt niet alleen de werking van de dromenvanger, maar verwijst ook naar de menselijke ontwikkeling tot het eind van de adolescentie: na een jeugd vol indrukken en bescherming, ontluikt het vermogen om zelfstandig dromen na te streven.

      ‘The Dreamcatcher’ begint met een spel van verschillende thema’s en sferen, als dromen die wervelen door de nacht. Na een climax komt de muziek tot rust onder de werking van de dromenvanger, in een wiegeliedachtige sfeer. De compositie eindigt met een energieke finale, waarin het orkest zich als het ware losmaakt van de bescherming van de dromenvanger, om eigenhandig de slechte dromen af te houden en de goede dromen ruim baan te geven.

       

      INTERVIEW MET BRAM KORTEKAAS

      HOE ERVAAR JE DE SAMENWERKING MET HET NSO EN DIRIGENT IVAN MEYLEMANS?
      Het interessante aan het werken met een orkest zoals het NSO is dat er relatief veel tijd is om de compositie in te studeren. De musici hebben over het algemeen niet veel ervaring met het spelen van nieuwe muziek, maar omdat er de tijd wordt genomen om iedere noot te bespreken en uit te pluizen, krijgen de spelers de kans het werk te doorgronden en zich eigen te maken. Het is mooi om van dichtbij mee te maken hoe het orkest langzaam tot een collectieve interpretatie van het werk komt.

      Voor een componist is het een luxe om zo langdurig met een orkest samen te werken en om een compositie zo vaak uit te voeren. Daarnaast is het geweldig om deel uit te maken van de energie, het enthousiasme en het groepsgevoel van het NSO.

      Met Ivan heb ik eerder mogen werken aan het slagwerkconcert ‘Balance of Power’ dat ik schreef voor het Nederlands Studenten Kamerorkest en solist Niek Kleinjan. Dat was voor het orkest geen eenvoudig repetitieproces, niet alleen omdat in het begin de noten voor iedereen nieuw waren, maar ook omdat er eerst zonder solist werd gerepeteerd. Ivan doorzag het stuk uitstekend en wist aan de spelers duidelijk te maken wat hij in de compositie zag. Dat resulteerde in een uitstekende en energieke vertolking.

      Op het repetitieweekend van het NSO in december had ik dezelfde ervaring. Ivan begreep de muzikale bedoelingen van het stuk vanaf de eerste lezing. En ook niet onbelangrijk voor een studentenorkest: zijn repetities zijn niet alleen van een muzikaal hoog niveau, maar ook heel plezierig.

      WAT VIND JE HET MOOISTE MOMENT IN HET COMPOSITIEPROCES?
      Ik heb vaak snel een globaal idee van de structuur van een nieuwe compositie. De uitdaging is om dat idee concreet te maken met muzieknoten. Het moment dat ik ervan overtuigd raak dat ik muzikaal materiaal te pakken heb dat uitdrukking kan geven aan de bedachte structuren en sferen, is het mooiste moment. Vanaf dat moment komt het compositieproces in een versnelling.

      Wanneer: do 15 februari, 20:15 uur
      Waar: Stadsgehoorzaal in Leiden

      Uitvoerenden:
      Nederlands Studenten Orkest, Ivan Meylemans (dirigent)

      Meer info

    • do 15 februari – Theater de Omval, Diemen: MAURICE HORSTHUIS GEBRUIKT VIVALDI’S ‘4 JAARGETIJDEN’ IN ABSURDISTISCH MUZIEKTHEATER OVER KLIMAATVERANDERING

      do 15 februari – Theater de Omval, Diemen: MAURICE HORSTHUIS GEBRUIKT VIVALDI’S ‘4 JAARGETIJDEN’ IN ABSURDISTISCH MUZIEKTHEATER OVER KLIMAATVERANDERING

      Altvioliste Esther Apituley en regisseur/schrijver Ko van den Bosch slaan de handen ineen voor de muziektheatervoorstelling Vivaldi Code Rood, geïnspireerd op verschillende werken van Vivaldi. Ten tijde van diens ‘De Vier Jaargetijden’ klopten de seizoenen nog, maar nu zijn ze niet meer wat ze geweest zijn. Tijdens dit theaterconcert wordt er gespeeld met het klimaat, de verandering van hoge en lage druk, van regen en zonneschijn.

      ‘Vivaldi Code Rood’ is geschreven voor twee actrices en zeven musici. De actrices spelen twee weervrouwen, die gevangen zitten in het format van ‘de weervrouw’, met het bekende bruggetje tussen nieuws en weer zoals we dat dagelijks horen op het journaal. In een absurd-humoristische tekst van Van den Bosch wil de ene weervrouw het hebben over grote geo-politieke dingen, terwijl de andere liever reageert op wat haar vandaag nu weer is overkomen. Ondertussen zoekt Apituley de extremen in de muziek van Vivaldi op, waarbij het hoog en het laag ruim vertegenwoordigd zijn.

      Wanneer: do 15 februari, 20:30 uur
      Waar: Theater de Omval in Diemen

      Uitvoerenden:
      Esther Apituley (altviool), Annelinde Bruijs, Charlie Chan Dagelet, diverse koren en strijkorkesten

      Meer info

    • vr 16 februari – Pelgrimvaderskerk, Rotterdam: koorwerk lucas wiegerink in programma over oorlog en vrede

      vr 16 februari – Pelgrimvaderskerk, Rotterdam: koorwerk lucas wiegerink in programma over oorlog en vrede

      Het Nederlands Studenten Kamerkoor komt dit jaar met het programma ‘Oorlog en Vrede’. 2018 is een jaar van herdenking – het einde van de Eerste Wereldoorlog zal immers 100 jaar geleden zijn.

      Het oeroude conflict tussen oorlog en vrede heeft altijd verhalen en emoties met zich meegebracht, die hun uitweg vonden in de kunst. Van glorieuze cavaleriecharges tot de verschrikkingen van loopgraven, van de kritiek op het achteloos bagatelliseren van mensenlevens tot het eeuwige verlangen naar vrede.

      In programma met modern-klassieke koorstukken wordt A new song van Lucas Wiegerink uitgevoerd. Dit stuk komt uit het muziektheaterwerk Being Arthur. In het lied gooit Koning Arthur, moe van alle veldslagen, het leiderschap over een andere boeg.

      Wanneer: vr 16 februari, 20:15 uur
      Waar: Pelgrimvaderskerk in Rotterdam

      Uitvoerenden:
      Nederlands Studenten Kamerkoor

      Meer info

    • vr 16 februari – Theater aan het Vrijthof, Maastricht: BRAM KORTEKAAS VANGT DROMEN IN NIEUW WERK STUDENTENORKEST

      vr 16 februari – Theater aan het Vrijthof, Maastricht: BRAM KORTEKAAS VANGT DROMEN IN NIEUW WERK STUDENTENORKEST

      Het Nederlands Studenten Orkest gaat op tournee met een nieuw werk van Bram Kortekaas: ’The Dreamcatcher‘. De 27-jarige componist wijdde zijn orkestwerk aan de dromenvanger van de Ojibweg – na de Navajo en Cherokee de grootste groep inheemse Amerikanen. De dromenvanger is een magisch voorwerp dat kinderen moet beschermen tegen slechte dromen. De toelichting van het orkest:

      BRAM KORTEKAAS (1989)
      THE DREAMCATCHER (2017-2018)
      De titel van de compositie is ontleend aan de ‘dreamcatcher’, een ‘dromenvanger’ die door de Ojibweg, een volk van inheemse Amerikanen, ter bescherming boven slapende kinderen werd gehangen. De dromenvanger bestaat uit een kleine hoepel waarin een web van draden gespannen is.

      Aan de onderkant is hij vaak versierd met veren en kralen.

      Volgens de Ojibweg vult de lucht zich ’s nachts met goede en slechte dromen. De dromenvanger laat de goede dromen passeren, terwijl de slechte dromen verstrikt raken in het web en ‘s ochtends worden vernietigd door de eerste zonnestralen. De titel is vanzelfsprekend geïnspireerd op het thema NSO Droom! De compositie verklankt niet alleen de werking van de dromenvanger, maar verwijst ook naar de menselijke ontwikkeling tot het eind van de adolescentie: na een jeugd vol indrukken en bescherming, ontluikt het vermogen om zelfstandig dromen na te streven.

      ‘The Dreamcatcher’ begint met een spel van verschillende thema’s en sferen, als dromen die wervelen door de nacht. Na een climax komt de muziek tot rust onder de werking van de dromenvanger, in een wiegeliedachtige sfeer. De compositie eindigt met een energieke finale, waarin het orkest zich als het ware losmaakt van de bescherming van de dromenvanger, om eigenhandig de slechte dromen af te houden en de goede dromen ruim baan te geven.

       

      INTERVIEW MET BRAM KORTEKAAS

      HOE ERVAAR JE DE SAMENWERKING MET HET NSO EN DIRIGENT IVAN MEYLEMANS?
      Het interessante aan het werken met een orkest zoals het NSO is dat er relatief veel tijd is om de compositie in te studeren. De musici hebben over het algemeen niet veel ervaring met het spelen van nieuwe muziek, maar omdat er de tijd wordt genomen om iedere noot te bespreken en uit te pluizen, krijgen de spelers de kans het werk te doorgronden en zich eigen te maken. Het is mooi om van dichtbij mee te maken hoe het orkest langzaam tot een collectieve interpretatie van het werk komt.

      Voor een componist is het een luxe om zo langdurig met een orkest samen te werken en om een compositie zo vaak uit te voeren. Daarnaast is het geweldig om deel uit te maken van de energie, het enthousiasme en het groepsgevoel van het NSO.

      Met Ivan heb ik eerder mogen werken aan het slagwerkconcert ‘Balance of Power’ dat ik schreef voor het Nederlands Studenten Kamerorkest en solist Niek Kleinjan. Dat was voor het orkest geen eenvoudig repetitieproces, niet alleen omdat in het begin de noten voor iedereen nieuw waren, maar ook omdat er eerst zonder solist werd gerepeteerd. Ivan doorzag het stuk uitstekend en wist aan de spelers duidelijk te maken wat hij in de compositie zag. Dat resulteerde in een uitstekende en energieke vertolking.

      Op het repetitieweekend van het NSO in december had ik dezelfde ervaring. Ivan begreep de muzikale bedoelingen van het stuk vanaf de eerste lezing. En ook niet onbelangrijk voor een studentenorkest: zijn repetities zijn niet alleen van een muzikaal hoog niveau, maar ook heel plezierig.

      WAT VIND JE HET MOOISTE MOMENT IN HET COMPOSITIEPROCES?
      Ik heb vaak snel een globaal idee van de structuur van een nieuwe compositie. De uitdaging is om dat idee concreet te maken met muzieknoten. Het moment dat ik ervan overtuigd raak dat ik muzikaal materiaal te pakken heb dat uitdrukking kan geven aan de bedachte structuren en sferen, is het mooiste moment. Vanaf dat moment komt het compositieproces in een versnelling.

      Wanneer: vr 16 februari, 20:00 uur
      Waar: Theater aan het Vrijthof in Maastricht

      Uitvoerenden:
      Nederlands Studenten Orkest, Ivan Meylemans (dirigent)

      Meer info

    • vr 16 februari – De Doelen, Rotterdam: AMSTELQUARTET EN ANTHONY FIUMARA HULDIGEN 80-JARIGE PHILIPP GLASS

      vr 16 februari – De Doelen, Rotterdam: AMSTELQUARTET EN ANTHONY FIUMARA HULDIGEN 80-JARIGE PHILIPP GLASS

      Philip Glass is 80 jaar geworden. En dat wordt gevierd. Het Amstel Quartet draagt aan de feestvreugde bij met ‘Glass on the Roof’. De vier saxonisten combineren hoogtepunten uit Glass’ oeuvre met werk van Anthony Fiumara.

      Wanneer: vr 16 februari, 20:30 uur
      Waar: De Doelen in Rotterdam

      Uitvoerenden:
      Amstel Quartet

      Meer info

    • za 17 februari – Korzo, Den Haag: NIEUW ENSEMBLE BELICHT AANSTORMENDE COMPONISTENGENERATIE  IN EVENING OF TODAY

      za 17 februari – Korzo, Den Haag: NIEUW ENSEMBLE BELICHT AANSTORMENDE COMPONISTENGENERATIE IN EVENING OF TODAY

      Met An Evening of Today presenteert het Nieuw Ensemble ieder jaar de talentvolste muzikale creatieve geesten van vandaag. Masterstudenten en net afgestudeerden van de conservatoria van Amsterdam en Den Haag krijgen carte blanche om hun stoutste muzikale droom te verwezenlijken.

      Een programma voor iedereen die nieuwsgierig is naar de muziek van een nieuwe generatie musici.

      In samenwerking met de zeer ervaren musici van het Nieuw Ensemble treedt een internationale garde jonge componisten buiten de bekende kaders. Zij gaan op zoek naar ongehoorde klanken en onverwachte verbindingen met andere disciplines. Zo levert An Evening of Today een kleurrijk beeld op van de muziek van nu.

      Kate Honey: Anthropocene
      Nuno Lobo: 無 – Wú
      Alexandre Kordza: Light Bulbs
      Boris Bezemer: Piece for Nieuw Ensemble
      Il Hoon Son: Rhythm Bomb
      James Alexandropoulos-McEwan: More Layers

      Wanneer: za 17 februari, 20:30 uur
      Waar: Korzo in Den Haag

      Uitvoerenden: Nieuw Ensemble, Ryan Bancroft dirigent, Jorge Castro bariton

      Meer info

    • za 17 februari – De Vereeniging, Nijmegen: BRAM KORTEKAAS VANGT DROMEN IN NIEUW WERK STUDENTENORKEST

      za 17 februari – De Vereeniging, Nijmegen: BRAM KORTEKAAS VANGT DROMEN IN NIEUW WERK STUDENTENORKEST

      Het Nederlands Studenten Orkest gaat op tournee met een nieuw werk van Bram Kortekaas: ’The Dreamcatcher‘. De 27-jarige componist wijdde zijn orkestwerk aan de dromenvanger van de Ojibweg – na de Navajo en Cherokee de grootste groep inheemse Amerikanen. De dromenvanger is een magisch voorwerp dat kinderen moet beschermen tegen slechte dromen. De toelichting van het orkest:

      BRAM KORTEKAAS (1989)
      THE DREAMCATCHER (2017-2018)
      De titel van de compositie is ontleend aan de ‘dreamcatcher’, een ‘dromenvanger’ die door de Ojibweg, een volk van inheemse Amerikanen, ter bescherming boven slapende kinderen werd gehangen. De dromenvanger bestaat uit een kleine hoepel waarin een web van draden gespannen is.

      Aan de onderkant is hij vaak versierd met veren en kralen.

      Volgens de Ojibweg vult de lucht zich ’s nachts met goede en slechte dromen. De dromenvanger laat de goede dromen passeren, terwijl de slechte dromen verstrikt raken in het web en ‘s ochtends worden vernietigd door de eerste zonnestralen. De titel is vanzelfsprekend geïnspireerd op het thema NSO Droom! De compositie verklankt niet alleen de werking van de dromenvanger, maar verwijst ook naar de menselijke ontwikkeling tot het eind van de adolescentie: na een jeugd vol indrukken en bescherming, ontluikt het vermogen om zelfstandig dromen na te streven.

      ‘The Dreamcatcher’ begint met een spel van verschillende thema’s en sferen, als dromen die wervelen door de nacht. Na een climax komt de muziek tot rust onder de werking van de dromenvanger, in een wiegeliedachtige sfeer. De compositie eindigt met een energieke finale, waarin het orkest zich als het ware losmaakt van de bescherming van de dromenvanger, om eigenhandig de slechte dromen af te houden en de goede dromen ruim baan te geven.

       

      INTERVIEW MET BRAM KORTEKAAS

      HOE ERVAAR JE DE SAMENWERKING MET HET NSO EN DIRIGENT IVAN MEYLEMANS?
      Het interessante aan het werken met een orkest zoals het NSO is dat er relatief veel tijd is om de compositie in te studeren. De musici hebben over het algemeen niet veel ervaring met het spelen van nieuwe muziek, maar omdat er de tijd wordt genomen om iedere noot te bespreken en uit te pluizen, krijgen de spelers de kans het werk te doorgronden en zich eigen te maken. Het is mooi om van dichtbij mee te maken hoe het orkest langzaam tot een collectieve interpretatie van het werk komt.

      Voor een componist is het een luxe om zo langdurig met een orkest samen te werken en om een compositie zo vaak uit te voeren. Daarnaast is het geweldig om deel uit te maken van de energie, het enthousiasme en het groepsgevoel van het NSO.

      Met Ivan heb ik eerder mogen werken aan het slagwerkconcert ‘Balance of Power’ dat ik schreef voor het Nederlands Studenten Kamerorkest en solist Niek Kleinjan. Dat was voor het orkest geen eenvoudig repetitieproces, niet alleen omdat in het begin de noten voor iedereen nieuw waren, maar ook omdat er eerst zonder solist werd gerepeteerd. Ivan doorzag het stuk uitstekend en wist aan de spelers duidelijk te maken wat hij in de compositie zag. Dat resulteerde in een uitstekende en energieke vertolking.

      Op het repetitieweekend van het NSO in december had ik dezelfde ervaring. Ivan begreep de muzikale bedoelingen van het stuk vanaf de eerste lezing. En ook niet onbelangrijk voor een studentenorkest: zijn repetities zijn niet alleen van een muzikaal hoog niveau, maar ook heel plezierig.

      WAT VIND JE HET MOOISTE MOMENT IN HET COMPOSITIEPROCES?
      Ik heb vaak snel een globaal idee van de structuur van een nieuwe compositie. De uitdaging is om dat idee concreet te maken met muzieknoten. Het moment dat ik ervan overtuigd raak dat ik muzikaal materiaal te pakken heb dat uitdrukking kan geven aan de bedachte structuren en sferen, is het mooiste moment. Vanaf dat moment komt het compositieproces in een versnelling.

      Wanneer: za 17 februari, 20:15 uur
      Waar: De Vereeniging in Nijmegen

      Uitvoerenden:
      Nederlands Studenten Orkest, Ivan Meylemans (dirigent)

      Meer info

    • za 17 februari – BIMhuis, Amsterdam: David Kweksilber Big Band DUIKT in audiovisueel avontuur MET Peter van Bergen

      za 17 februari – BIMhuis, Amsterdam: David Kweksilber Big Band DUIKT in audiovisueel avontuur MET Peter van Bergen

      ‘Ja, dat moet maar eens onderzocht worden’, de nieuwe compositie van Peter van Bergen (Studio LOOS), heeft niet alleen een prikkelende titel, maar ook een fascinerende opzet: met een app in de hand, vergezeld door een animatiefilm, treden bigband, publiek en interactieve improviserende software het avontuur tegemoet.

      Naast deze première speelt de David Kweksilber Big Band meer nieuwe muziek van toonaangevende componisten, naast grensverleggende historische bigband-composities. De 26-koppige band wordt geroemd om zijn onalledaagse bezetting met eigenzinnige musici uit zowel de geïmproviseerde als de modern klassieke muziek.

      ‘Dankzij vaste optredens in het BIMHUIS is de groep samengesmolten tot een knetterende, organische fabriek met een sterk repertoire. De grote rijkheid aan timbres is de kracht van dit gezelschap. De open blik van alle bandleden maakt David Kweksilber Big Band tot een ongekend elastisch ensemble. Daar komt bij dat ze spelen met veel plezier; ook daarvoor kom je graag naar de concertzaal’ (de Volkskrant).

      Wanneer: za 17 februari, 20:30 uur
      Waar: BIMhuis in Amsterdam

      Uitvoerenden:
      Meer info

    • za 17 februari – Het gemaal, Amsterdam: MAYKE NAS REFLECTEERT in ‘WITHORWITHOUT’ OP WEBERNS BAGATELLEN VOOR STRIJKKWARTET

      za 17 februari – Het gemaal, Amsterdam: MAYKE NAS REFLECTEERT in ‘WITHORWITHOUT’ OP WEBERNS BAGATELLEN VOOR STRIJKKWARTET

      Mayke Nas baseerde ‘Withorwithout’ op Weberns ‘6 Bagatellen’. Je beluistert beide stukken in dit programma van het Ragazze Kwartet, dat ook strijkkwartetten van Mendelssohn en Bartók speelt.

      Mayke Nas schreef over ‘Withorwithout’: “Vroeger was elkaars muziek citeren en parafraseren onder componisten heel gewoon. Nu staat van elkaar jatten gelijk aan een welhaast immoreel vergrijp tegen het cultureel dictaat van originaliteit en oorspronkelijkheid. En toch heb ik iets gejat. En ook nog eens heel onverstandig gejat. Ik heb namelijk het allermooiste strijkkwartetdeeltje dat ik ken gejat: Webern’s tweede bagatelle uit 1913. Een gouden juweeltje, 18-karaats. Nooit meer te overtreffen. En dan tóch proberen om zoiets onaantastbaars om te smelten naar iets nieuws. Gekkenwerk. Maar laat dat nou precies zijn wat ik denk dat componeren is: gekkenwerk!

      withorwithout‘ is een beetje als Duchamp die een snor op de Mona Lisa tekent. Of als Raymond Queneau die in zijn ‘Exercises de style’ 100 keer hetzelfde korte verhaaltje telkens anders vertelt. Het kwartet pelt in tien variaties laagje voor laagje de Bagatelle van Webern, als om te willen laten horen wat er allemaal nog méér aan rijkdommen schuil gaat in die oorspronkelijke 27 seconden uit 1913.”

      Lees meer op: http://www.maykenas.nl/withorwithout.html.

      Wanneer: za 17 februari, 20:15 uur
      Waar: Het gemaal in Amsterdam

      Uitvoerenden:
      Ragazze Quartet

      Meer info

    • zo 18 februari – Gasthuiskerk, Doesburg: victory boogie woogie van piet mondriaan belicht door joost kleppe, aspasia nasopoulou en lucas wiegerink

      zo 18 februari – Gasthuiskerk, Doesburg: victory boogie woogie van piet mondriaan belicht door joost kleppe, aspasia nasopoulou en lucas wiegerink

      Vanuit de beperkingen van strikte regels kunnen de mooiste dingen ontstaan. Zo componeerde Hildegard von Bingen binnen dikke kloostermuren de prachtigste melodieën. De hits van de Beatles weken niet af van het gangbare vormschema van de popmuziek. En Bach zocht bij het componeren van zijn geniale muziek de grenzen op van wat in zijn tijd geaccepteerd was.

      Joost Kleppe, Aspasia Nasopoulou en Lucas Wiegerink lieten zich inspireren door het lijnenspel en de dynamiek van Piet Mondriaan. In een muzikaal drieluik, vertolkt door a capella vrouwenkwintet Wishful Singing, belichten zij het schilderij Victory Boogie Woogie elk vanuit hun eigen perspectief.

      Wiegerink: ” In het boek The making of Victory Boogie Woogie zag ik de allereerste schets van het schilderij: een ijzersterkte compositie van slechts 15 lijnen. Mondriaan heeft er vervolgens tal van vlakken overheen geschilderd en er stukjes tape op geplaatst. Het doek werd een eindeloze zoektocht naar de perfecte compositie, naar het perfecte evenwicht. Deze zoektocht en veelgelaagdheid van het schilderij is de inspiratie voor mijn stuk geworden.”

      Wanneer: zo 18 februari, 15:00 uur
      Waar: Gasthuiskerk in Doesburg

      Uitvoerenden:
      Wishful Singing

      Meer info

    • zo 18 februari – Stadsgehoorzaal, Leiden: CALEFAX COMBINEERT MUSIKALISCHES OPFER MET NIEUW WERK VAN MARTIJN PADDING en ROn FORD

      zo 18 februari – Stadsgehoorzaal, Leiden: CALEFAX COMBINEERT MUSIKALISCHES OPFER MET NIEUW WERK VAN MARTIJN PADDING en ROn FORD

      Calefax speelt met de hoboïste Marjolein Koning een eigen bewerking van Bachs ‘Musikalisches Opfer’ voor zes blazers. Martijn Padding leverde voor het programma een gloednieuw stuk: ‘They are home again!’ Hij is na Jan-Peter de Graaff de tweede componist in korte tijd die schilderijen van Vincent van Gogh naar muziek vertaalt. Ron Ford gaf de fagottist Alban Wesley het verjaardagscadeau ‘For Alban’ van Ron Ford wordt uitgevoerd. Het is een verjaardagscadeau voor fagottist Alban Wesley.

      Martijn Padding: They are home again!
      In september 2017 veerde de internationale kunstwereld op omdat twee schilderijen van Vincent van Gogh die in 2002 op knullige wijze uit het Amsterdamse Van Gogh Museum waren ontvreemd, teruggevonden waren in een kelder van maffiosi te Napels. “Ze zijn terecht!” riep de directeur van het museum. De foto’s van de teruggevonden schilderijen in het zompige Napolitaanse keldertje en de portretten van de uitgerangeerde maffiosi daarbij maken de hele affaire tot een tot de verbeelding sprekende operette. Martijn Paddings ‘They are home again!’ is een hommage aan deze uitgesproken Nederlandse schilderijen. Het werk bestaat uit twee delen. In beide delen worden specifieke aspecten van het betreffende schilderij muzikaal vertaald. In het eerste deel gaat dat vooral over de beweging van het schilderij en het tweede deel meer over de interpretatie van het onderwerp.

      Zeegezicht bij Scheveningen: Van Gogh schilderde dit werk in 1882 toen hij in Den Haag woonde. Aan zijn broer Theo meldde hij dat hij naar het strand was gegaan om daar ‘een nijdig stormpje vast te leggen’. Hij klaagde over de hevige wind en het zand dat in de verf en op het doek vastplakte. In de muziek is vooral de rusteloze beweging van de rollende golven uitgecomponeerd. Kleinere en grotere golven zijn vertaald naar krimpende en uitdijende razendsnelle patronen, soms gezamenlijk, soms door elkaar heen. Van Gogh’s irritatie over de zandkorrels die aan de verf bleven vastplakken klinkt in de muziek door in moeilijk speelbare trillers die de muziek soms helemaal lijken over te nemen.

      Het uitgaan van de hervormde kerk te Nuenen: In 1884-95 werkte Van Gogh aan dit portret van de hervormde kerk en de gemeente die de kerk met gebogen hoofd verlaat. Er werd in die tijd veel gezongen en lang gepredikt tijdens de eredienst, ook waarschijnlijk door de vader van Van Gogh, die toen predikant was. Hoewel de experts ons duidelijk maken dat dit werk niet tot de meesterwerken behoort is er toch iets heel bijzonders aan de hand. Want Van Gogh, die niet bepaald te boek staat als een vrolijke schilder of een kunstenaar die humor een prominente plaats geeft in zijn werk, laat zich hier van een andere kant zien. Op de voorgrond staan twee figuren met hun rug naar de sombere kerkgangers. Zij bewegen beiden synchroon hun rechterbeen voor hun linker alsof ze een boertige Cancan aan het dansen zijn. Wellicht bedoelt Van Gogh iets geheel anders, maar hij laat wel die mogelijkheid tot interpretatie open en daar begint de muziek. Want het contrast tussen de vermoeide kerkgangers en de twee vrolijke dansende heertjes is het uitgangspunt van dit deel. De hervormde processie komt tot klinken in trage en plechtige koraalmuziek. Die ietwat sombere muziek wordt af en toe doorsneden door de overdreven vrolijkheid van juist heel snelle en zachte dansmuziek. De musici bespelen hier niet alleen hun blaasinstrument maar zingen en kreunen mee om daarmee de associaties naar de sobere gemeentezang te maken. De armetierigheid van de processie wordt verder onderstreept door het slagwerk dat de vijf musici eveneens bespelen. Een harkerige nikkelen Nelis loopt als het ware in de processie langzaam voorbij en het beeld uit.

      Ron Ford over zijn verjaarscadeau voor Alban Wesly: “Het werk is een kruising tussen een promenade en een aria, waarbij het lyrische karakter van het weinig gebruikte hoge register van de fagot, en Albans zangerige spel ruim aan bod komen, met een knipoog naar Stravinsky’s ‘Sacre’.”

      Wanneer: zo 18 februari, 11:30 uur
      Waar: Stadsgehoorzaal in Leiden

      Uitvoerenden:
      Calefax, Marjolein Koning (hobo)

      Meer info

    • zo 18 februari – Muziekgebouw, Eindhoven: BRAM KORTEKAAS VANGT DROMEN IN NIEUW WERK STUDENTENORKEST

      zo 18 februari – Muziekgebouw, Eindhoven: BRAM KORTEKAAS VANGT DROMEN IN NIEUW WERK STUDENTENORKEST

      Het Nederlands Studenten Orkest gaat op tournee met een nieuw werk van Bram Kortekaas: ’The Dreamcatcher‘. De 27-jarige componist wijdde zijn orkestwerk aan de dromenvanger van de Ojibweg – na de Navajo en Cherokee de grootste groep inheemse Amerikanen. De dromenvanger is een magisch voorwerp dat kinderen moet beschermen tegen slechte dromen. De toelichting van het orkest:

      BRAM KORTEKAAS (1989)
      THE DREAMCATCHER (2017-2018)
      De titel van de compositie is ontleend aan de ‘dreamcatcher’, een ‘dromenvanger’ die door de Ojibweg, een volk van inheemse Amerikanen, ter bescherming boven slapende kinderen werd gehangen. De dromenvanger bestaat uit een kleine hoepel waarin een web van draden gespannen is.

      Aan de onderkant is hij vaak versierd met veren en kralen.

      Volgens de Ojibweg vult de lucht zich ’s nachts met goede en slechte dromen. De dromenvanger laat de goede dromen passeren, terwijl de slechte dromen verstrikt raken in het web en ‘s ochtends worden vernietigd door de eerste zonnestralen. De titel is vanzelfsprekend geïnspireerd op het thema NSO Droom! De compositie verklankt niet alleen de werking van de dromenvanger, maar verwijst ook naar de menselijke ontwikkeling tot het eind van de adolescentie: na een jeugd vol indrukken en bescherming, ontluikt het vermogen om zelfstandig dromen na te streven.

      ‘The Dreamcatcher’ begint met een spel van verschillende thema’s en sferen, als dromen die wervelen door de nacht. Na een climax komt de muziek tot rust onder de werking van de dromenvanger, in een wiegeliedachtige sfeer. De compositie eindigt met een energieke finale, waarin het orkest zich als het ware losmaakt van de bescherming van de dromenvanger, om eigenhandig de slechte dromen af te houden en de goede dromen ruim baan te geven.

       

      INTERVIEW MET BRAM KORTEKAAS

      HOE ERVAAR JE DE SAMENWERKING MET HET NSO EN DIRIGENT IVAN MEYLEMANS?
      Het interessante aan het werken met een orkest zoals het NSO is dat er relatief veel tijd is om de compositie in te studeren. De musici hebben over het algemeen niet veel ervaring met het spelen van nieuwe muziek, maar omdat er de tijd wordt genomen om iedere noot te bespreken en uit te pluizen, krijgen de spelers de kans het werk te doorgronden en zich eigen te maken. Het is mooi om van dichtbij mee te maken hoe het orkest langzaam tot een collectieve interpretatie van het werk komt.

      Voor een componist is het een luxe om zo langdurig met een orkest samen te werken en om een compositie zo vaak uit te voeren. Daarnaast is het geweldig om deel uit te maken van de energie, het enthousiasme en het groepsgevoel van het NSO.

      Met Ivan heb ik eerder mogen werken aan het slagwerkconcert ‘Balance of Power’ dat ik schreef voor het Nederlands Studenten Kamerorkest en solist Niek Kleinjan. Dat was voor het orkest geen eenvoudig repetitieproces, niet alleen omdat in het begin de noten voor iedereen nieuw waren, maar ook omdat er eerst zonder solist werd gerepeteerd. Ivan doorzag het stuk uitstekend en wist aan de spelers duidelijk te maken wat hij in de compositie zag. Dat resulteerde in een uitstekende en energieke vertolking.

      Op het repetitieweekend van het NSO in december had ik dezelfde ervaring. Ivan begreep de muzikale bedoelingen van het stuk vanaf de eerste lezing. En ook niet onbelangrijk voor een studentenorkest: zijn repetities zijn niet alleen van een muzikaal hoog niveau, maar ook heel plezierig.

      WAT VIND JE HET MOOISTE MOMENT IN HET COMPOSITIEPROCES?
      Ik heb vaak snel een globaal idee van de structuur van een nieuwe compositie. De uitdaging is om dat idee concreet te maken met muzieknoten. Het moment dat ik ervan overtuigd raak dat ik muzikaal materiaal te pakken heb dat uitdrukking kan geven aan de bedachte structuren en sferen, is het mooiste moment. Vanaf dat moment komt het compositieproces in een versnelling.

      Wanneer: zo 18 februari, 20:15 uur
      Waar: Muziekgebouw in Eindhoven

      Uitvoerenden:
      Nederlands Studenten Orkest, Ivan Meylemans (dirigent)

      Meer info

    • zo 18 februari – Theater de Klinker, Winschoten: MAURICE HORSTHUIS GEBRUIKT VIVALDI’S ‘4 JAARGETIJDEN’ IN ABSURDISTISCH MUZIEKTHEATER OVER KLIMAATVERANDERING

      zo 18 februari – Theater de Klinker, Winschoten: MAURICE HORSTHUIS GEBRUIKT VIVALDI’S ‘4 JAARGETIJDEN’ IN ABSURDISTISCH MUZIEKTHEATER OVER KLIMAATVERANDERING

      Altvioliste Esther Apituley en regisseur/schrijver Ko van den Bosch slaan de handen ineen voor de muziektheatervoorstelling Vivaldi Code Rood, geïnspireerd op verschillende werken van Vivaldi. Ten tijde van diens ‘De Vier Jaargetijden’ klopten de seizoenen nog, maar nu zijn ze niet meer wat ze geweest zijn. Tijdens dit theaterconcert wordt er gespeeld met het klimaat, de verandering van hoge en lage druk, van regen en zonneschijn.

      ‘Vivaldi Code Rood’ is geschreven voor twee actrices en zeven musici. De actrices spelen twee weervrouwen, die gevangen zitten in het format van ‘de weervrouw’, met het bekende bruggetje tussen nieuws en weer zoals we dat dagelijks horen op het journaal. In een absurd-humoristische tekst van Van den Bosch wil de ene weervrouw het hebben over grote geo-politieke dingen, terwijl de andere liever reageert op wat haar vandaag nu weer is overkomen. Ondertussen zoekt Apituley de extremen in de muziek van Vivaldi op, waarbij het hoog en het laag ruim vertegenwoordigd zijn.

      Wanneer: zo 18 februari, 15:00 uur
      Waar: Theater de Klinker in Winschoten

      Uitvoerenden:
      Esther Apituley (altviool), Annelinde Bruijs, Charlie Chan Dagelet, diverse koren en strijkorkesten

      Meer info

    • zo 18 februari – Odeon, Dommerholtzaal, Zwolle: SLAGWERKER TATIANA KOLEVA SPEELT ANDRIESSEN, VAN VEENENDAAL EN MAGNUS MAIER

      zo 18 februari – Odeon, Dommerholtzaal, Zwolle: SLAGWERKER TATIANA KOLEVA SPEELT ANDRIESSEN, VAN VEENENDAAL EN MAGNUS MAIER

      Tatiana Koleva is niet alleen een geweldige slagwerker met een internationale carrière, maar ook een muze voor componisten, die graag slagwerkstukken voor haar schrijven. In de serie ‘Het Mirakel van de Nieuwe Muziek’ geeft zij een recital met solostukken van Louis Andriessen, Albert van Veenendaal, Florian Magnus Maier, John Cage, Iannis Xenakis, Astor Piazzolla. Ook eigen werk heeft zij op haar programma gezet. Verwacht een afwisselend optreden van minimal music tot expressief vuurwerk op trommels, hout en staal. En Tatiana Koleva speelt ook stukken voor marimba, het instrument dat zij met meesterschap bespeelt.

      Wanneer: zo 18 februari, 20:00 uur
      Waar: Odeon, Dommerholtzaal in Zwolle

      Uitvoerenden:
      Tatiana Koleva (slagwerk)

      Meer info